A: Professor Standing, als je al deze mensen ziet in een winkelstraat, krijg je niet de indruk dat er een crisis heerst, of dat mensen die voelen.

G: We zijn natuurlijk in het centrum van Brussel, vandaar de winkelende mensen, maar we hebben het over miljoenen mensen wereldwijd die lijden onder verschillende vormen van onzekerheid. Onzekerheid in verband met hun woonstee, hun inkomen, hun werk en zelfs in verband met hun relaties en hun culturele identiteit.
Het precatiaat is een groep mensen die steeds verder uitbreidt; en het zijn mensen die vrezen ooit bij dat precariaat te horen.

Het precariaat, een samentrekking van precair(onzeker) en proletariaat, het is een nieuwe term die veel ladingen dekt en slaat ook op velen van ons, voor alle duidelijkheid. Werknemers van wie steeds meer flexibiliteit wordt geeist, maar ook hooggeschoolden die nergens terecht kunnen met hun diploma’s.

G: Het precariaat is gewild door multinationals en regeringen die een flexibele arbeidsmarkt nastreven. Iemand als deze man is een slachtoffer, iemand die helemaal uit het systeem viel. (zoom in op straatkrantverkoper, éénbeenige bedelaar)
Aks je deel uitmaakt van het precariaat, maak je je zorgen over het feit dat jij zelf, of iemand die jij kent, zoiets zou kunnen overkomen. Dat is de onderliggende vrees en dat maak veel mensen boos.

Boze mensen, ze waren vorig jaar met velen in betogingen en bezettingen bij ons en wereldwijd, het is nog maar een begin zegt Standing. Neem Griekenland, daar zou het volgens hem nog wel eens tot een burgeroorlog kunnen komen.

G: Zeker! In Griekenland is de levensstandaar er zo erg op achteruit gegaan.Wat daar gebeurt, is zo oneerlijk dat de dreiging van de burgerlijke onrust tastbaar is. De woede is extreem, maar gerechtvaardigd. Niemand vindt geweld een oplossing, maar de situatie is zo ernstig dat alles mogelijk is dit jaar, echt alles.

Burgeroorlog in Griekenland. Guy Standing zegt dit niet zomaar, vorig jaar voorspelde hij de rellen in Londen en legt een verband met de Arabische Lente, Indignados (spaanse beweging van verontwaardigden – admin) en de #occupy-beweging.

G: De “dagen van woede”, zoals ik dat noem, zullen steeds vaker voorkomen. En wanneer dat gebeurt, zal de angst van kamp wisselen. Tot nu waren mensen die in onzekerheid leefden te bang. Ze zijn bang dat ze een wet overtreden en nog grotere moeilijkheden zullen krijgen. Maar de groepen die op straat komen en precariaat-bewegingen vormen, zullen op een bepaald moment zeggen: “Wat hebben we eigenlijk te verliezen?”. De angst verschuift hoe langer hoe meer naar de middenklassen en de rijken, die het opeens over ongelijkheid hebben. Die opeens zeggen: “We moeten iets doen: een Tobintaks invoeren of de bonussen van de bankiers beknotten.” Nu zitten we in een vroeg stadium, maar in het komende jaar of twee, zullen we een veel bredere beweging zien van mensen die zeggen: “Genoeg! Nu willen we échte verandering.”

Echte verandering, zoals een universeel basisinkomen voor iedereen. Guy Standing pleit er al jaren voor.

G: Op die manier krijgen mensen een vertrouwensbasis waar ze hun leven op kunnen baseren. Als je mensen geen enkel zekerheid beidt, kan je niet verwachten dat mensen zich netjes gedragen.

A: Kunnen staten dat betalen, zo’n basisinkomen?

G: Naturlijk is dat betaalbaar. Elke sociale politiek is uiteindelijk een kwestie van prioriteiten. Geef je subsidies aan de middenklasse of bied je de hele maatschappij een basis, zodat iedereen een basiszekerheid heeft? Daarbovenop kun je dan uitkeringen geven naargelang de noden. Je hoeft de superrijken geen aftrekposten te geven of dure dingen aan te kopen. Het is gewoon een kwestie van prioriteiten.

Bron en Film: http://www.deredactie.be/permalink/1.1206453

Deze scheefheid in vermogensverdeling met de hieruit voortvloeiende schuldverhouding is geen nieuw verschijnsel.  Al tijdens de Sumerische beschaving vierduizend jaar voor Christus, werd geld uitgeleend tegen rente. Het kredietbedrijf was  in deze era in handen van de tempel.  De priesters waren de bankiers  van toen. Omdat de rente, die werd berekend voor het uitgeleende geld niet gering was, raakten veel mensen diep in de schuld. Om te voorkomen dat de economie ten onder ging, werd daarom eens per negenenveertig jaar een zogenaamd Jubeljaar uitgeroepen, waarin alle schulden werden kwijtgescholden en iedereen weer met een schone lei verder kon. Deze praktijk werd millennia van jaren volgehouden, overgenomen door de Babyloniërs, de Assyriërs en later door de Hebreeërs.

Bron en lees in het stuk van Ad Broere op zijn website: http://adbroere.nl/web/nl/artikelen/tweehonderd-duizend-miljard-rondklotsend-geld…php

In het commentaar sprak Iet het volgende:

Dat zou perfect zijn, JA! Nutsbanken die renteloos, en transparant, onze geldstroom eenvoudig beheren, zonder dat ermee gehandeld wordt zonder dat wij dat willen. En dan idealiter met een basisinkomen voor elk mens op deze planeet, gewoon, in één valuta. Genoeg om nèt van rond te komen. Belastingen, incl geoormerkte zorgpremies, naar draagkracht. Accijns, vermogensbelasting, maar geen BTW meer. Waarom in vredesnaam bedrijven belemmeren? Inkomstenbelasting voor burger en bedrijf is genoeg.

Maar stoppen met speculeren op de beurs? Ik zou dat niet doen. Sommige mensen willen nl. graag “gokken” met hun geld, mensen die de hebzucht nog niet kùnnen loslaten en toch graag méér willen dan wat ze zelf verdiend hebben. Brood en spelen, nietwaar? Ik zou zeggen, láát ze. Het kan, zolang je rente strafbaar stelt. Maar geheel op hun eigen risico, zonder verkapte “rente”. Op en neer met je aandelen in bedrijven, zoals het hoort. Wallstreet is ach, maar een symptoom. Rente is het kwaad. Daar heb je geen illuminati of bilderberg conspiracy theory voor nodig, men doet zoals men (al 4000 jaar dus) niet beter weet. En dat is gewoon dòm

#AllFallDown en Kom maar op met dat jubeljaar!

Postings op deze website zijn niet noodzakelijjkerwijs een mening van de Vereniging Basisinkomen. De vereniging is een club met vele gezichten, de enige overeenkomst is de inzet voor een Onvoorwaardelijk Basisinkomen. #OBi

Das bedingungslose Grundeinkommen: Finanzierung und Realisierung nach dem mathematisch fundierten Transfergrenzen-Modell

Das bedingungslose Grundeinkommen: Finanzierung und Realisierung nach dem mathematisch fundierten Transfergrenzen-Modell
http://www.amazon.de/Das-bedingungslose-Grundeinkommen-Finanzierung-Transfergrenzen-Modell/dp/3828205305

Wie zal dat betalen?

Bron: http://www.grundeinkommen-ulm.de/wer-soll-das-bezahlen/

Verdere berekeningen voor de financiering en doorslaggevende argumenten: 

http://www.freiheitstattvollbeschaeftigung.de/index.php?option=com_content&view=article&id=11&Itemid=41

Guy Standing wil wereldwijd basisinkomen
In de vooravond vond het slotdebat plaats, met Bruno Tobback en de Engelse professor arbeidsrecht Guy Standing van de universiteit van Bath. Hij schreef het boek ‘The precariat’ over een jonge generatie die aanleunt bij de onderkant van de samenleving en geen toekomst lijkt te hebben. Standing leidt ook mee een ngo die wereldwijd pleit voor de invoering van een basisinkomen voor iedereen.

De Brit verwijt links het liberalisme in de jaren ’80 en ’90 te veel vrij spel te hebben gegeven. Daar draagt het nu de gevolgen van, meent hij. Hij kreeg de zaal mee toen hij stelde dat het Amerikaanse Goldman Sachs één van de veroorzakers van de financiële crisis was en nu overal in Europa – Griekenland, Italië en de Europese Centrale Bank – ex-werknemers heeft die de lakens uitdelen. Hij verwees zo naar de nieuwe Italiaanse en Griekse leiders Mario Monti en Lucas Papademos en de nieuwe voorzitter van de ECB Mario Draghi.

Tobback staat niet achter alle linkse recepten van de Brit, zo bleek. Hij vindt zijn strijd voor een basisinkomen enkel kunnen in minder ontwikkelde landen en kantte zich tegen zijn voorstel om het recht op uitkeringen onvoorwaardelijk te maken. Wel eens waren ze het over het ondemocratische karakter van technocratische regeringen zoals die in Italië en Griekenland.

Politieke uitspraken deed de sp.a-voorzitter niet of nauwelijks. Hij stelde wel dat Europa niet kan opleggen dat we ons loonsysteem moeten aanpassen zonder ook gemeenschappelijke sociale regels voor te schrijven.

Website: http://www.visie2011.be/

Bron: http://www.demorgen.be/dm/nl/5036/Binnenland/article/detail/1350671/2011/11/19/Links-gaf-liberalisme-te-veel-vrij-spel-in-jaren-80-en-90.dhtml

Bron: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleid=DMF20111119_080

De inhoud is als volgt

• voorwoord
• inleiding
• misrepresentatie van de “volkswil”
• de beleidselite
• ontwikkeling verzorgingsstaat
• ontwikkeling crisis en werkgelegenheid
• misrepresentatie van “de” arbeidsmarkt
• de beleidsbubbel in de verzorgingsstaat
• betaalde arbeid en civiele vrijheid
• nieuwe politiek in nederland: kabinet rutte?
• drie casussen misrepresentatie nederland
• nog een casus: het basisinkomen
• van oude naar nieuwe politiek
• uitleiding: zingevend burgerschap, civiele politiek

Leven is overleven en zin geven: samen leven

Overleven in letterlijke zin is in Nederland 2011 voor de overgrotemeerderheid geen probleem, zin geven wel. Voorbij is de tijd dat mannen in hun werk hun hele zingeving vonden en dat vrouwenvoor hun zingeving genoegen namen met onbetaalde bezigheden als echtgenote en moeder. Ook andere traditionele zingevingen, zoals deelnemen aan kerkelijk leven, vakbondsactiviteiten en burenhulp, zijn tegenwoordig minder in zwang – bieden minder de mogelijkheid om het individuele bestaan in een sociaal verband zin te geven.

Een toegenomen aantal burgers krijgt de zingeving niet meer voor elkaar en belandt in depressie, verslaving, lethargie ofandere doffe ellende. 14% van de volwassen Nederlanders – vooralvrouwen, ouderen en laagopgeleiden – hebben psychische klach-ten (in 2001-09, meldt het cbs). Bevredigende oplossingen voor het zingeefprobleem worden in uiteenlopende richtingen gezochten vaak niet gevonden. Mensen zoeken het onder meer in sporten, gezinsleven, intieme relaties, spiritualiteit, kunst en cultuur, fun-sjoppen, internetten, amateurschrijverij, vertoeven in buitenland, beleggingsclubjes, motorclubs, tuinieren, iets zeldzaams verzamelen, vrijwilligerswerk, mantelzorg, maar het meest nog altijd in: betaalde arbeid. Met een baan ben je verlost van je zingeefprobleem;zo althans beleven velen het hebben van betaald werk.

De meeste mensen echter participeren niet in betaalde arbeiden ook degenen die dat wel doen ervaren niet altijd dat hun baan zin geeft aan hun leven. Geld verdienen is niet per se zin geven. Betaalde arbeid die zin geeft (fatsoenlijk werk) is structureel een schaars goed. De Nederlandse politiek wil dit nog niet inzien, doet alsof de huidige werkloosheid slechts een conjunctureel probleem is en ontbeert een antwoord op het structurele tekort aan fatsoenlijke banen. Burgers met een baan – werknemers en ondernemers – hebben niet alleen met elkaar te maken maar ook met medeburgers die zonder deel te nemen aan betaalde arbeid zin kunnen geven aan hun bestaan. De baanloze volwassenen zijn de afgelopen halve eeuw in aantal toegenomen en zullen in de komende halve eeuw het aantal werkende Nederlanders overtreffen. Hoe deze medeburgers buitende betaalde arbeid hun leven zin (kunnen) geven is een vraag om onder ogen te zien. Ook de zingeving van de werkende burgers zal nader bezien worden. In onze samenleving zijn beide zingevingen niet los van elkaar te zien. Nederlanders met en zonder baan vormen één samenleving, één volk. Democratie is van alle burgers.
Over wat democratie is, en zou kunnen zijn, zal dit boek nog hetnodige zeggen. Nu volstaat de opmerking dat democratie voor de burgers niet alleen een middel is om hun gezamenlijk leven zinvolin te richten, maar mogelijk ook een doel op zich, een eigen zingeving. Burgerschap kan uitdrukking geven aan deze eigen aardige zingeving. Democratie kan veel betekenen voor de burger. Niet alleen voor zijn zingeving. Ook voor zijn overleving. Weliswaar doetde huidige politiek weinig voor de overleving van medeburgers die kampen met armoede; maar als we die politiek vernieuwen en democratischer maken wordt het mogelijk om veel meer te doen tegen de armoede, waarin nog steeds zo’n miljoen Nederlanders verkeren. In potentie is er in de Nederlandse politiek een meerderheid die de armoede wil opheffen en bereid is – onder democratisch af tespreken voorwaarden – om daaraan zelf bij te dragen (via progressieve belastingen en overdrachtsuitgaven). Het feit dat deze latente meerderheid in de politiek nu niet naar voren komt, geeft te denken over het functioneren van de huidige politiek. Waarom betaalt een volk, dat doorgaans graag geld geeft voor goede doelen, niet graag belasting voor het goede doel Nederland? Ten aanzien van armoede in Nederland laten bestaande politieke partijen sociale retoriek horen, maar als ze gaan regeren neemt de armoede niet af. Alleen hun retoriek over armoede neemt af.

Als jouw overleven geen probleem meer is ga je op zoek naar zingeving van je eigen leven. Betekenis geven in je omgeving met andere mensen, medeburgers. Zingeving die dan voor de hand ligt is: hulp bieden aan degenen voor wie overleven nog wel een probleem is, met name kleine kinderen, ernstig zieken, gehandicapten, hoog bejaarden en sommige immigranten. Opvoeding en zorg kunnen kleine, zieke, gehandicapte, oude of allochtone medeburgers in hoge mate helpen bij het overleven en zijn dan in hoge mate zingevend, ook voor degene die de hulp biedt. Evenzo kan het helpen van arme medeburgers, of beter gezegd: het verhelpen van de armoede waarin zij verkeren, in hoge mate zingevend zijn. Sociaal beleid maken ten behoeve van deze medeburgers is civiele politiek. Progressieve belasting- en premieheffing kan aanzienlijke overdrachtsuitgaven genereren voor medeburgers die arm, werkloos, arbeidsongeschikt en/of gepensioneerd zijn: zin geven door geldgeven – via een Nederlandse verzorgingsstaat die vindt dat de inkomensverdeling eerlijker moet.
De huidige elite heeft weinig zin in deze sociale politiek, weinig zin in eerlijk delen. In de beginperiode van de verzorgingsstaat was dit anders. Rechtvaardige inkomensverdeling gold toen als één van de hoofddoelstellingen van economische politiek. Vermindering van onrechtvaardige verschillen tussen arm en rijk – in Nederland en wereldwijd – was een kernthema, ook bij voorbeeld in het wetenschappelijk werk van de oprichter van het Centraal Planbureau, Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen. En niet zonder succes.De inkomensverschillen en de armoede zijn in die beginperiode tot ver in de jaren ’70 in Nederland inderdaad veel kleiner geworden. Maar vanaf de jaren ’80 werd het thema ‘ínkomensverdeling’ in de politiek minder belangrijk; terwijl de feitelijke inkomensongelijkheid niet verder afnam maar juist ging toenemen, culminerend inenerzijds de armoede van de onrendabelen en anderzijds de bonusbonanza vanaf de jaren ’90. De crisis in 2009 maakte hieraan tijdelijk een eind, maar in 2011 waren topinkomens al weer terug op het hoge niveau van 2008. Zelfs banken aan het staatsinfuus wilden toen weer hoge bonussen uitkeren; maar (stampei in) de politiek verhinderde dit.
Hoe onze samenleving geworden of verworden is tot de werkelijkheid van de Nederlandse verzorgingsstaat 2011 gaan wij nader bekijken. Deze reflectie is zingevend, te meer naarmate we er politieke conclusies uit durven te trekken. Nu velen van ons verstoken zijn van zingevend werk en van andere traditionele zingevingen worden democratie en actief burgerschap belangrijker voor de oplossing van het zingeefprobleem.Genoemde zingeving houdt in dat we a. deelnemen aan politiekten behoeve van landgenoten en wereldburgers voor wie overleven nog een grote opgave is, en b. (niet enkel met het oog op overleving) ruimdenkend reflecteren op de
samenleving en dienovereenkomstig politiek handelen – deelnemen aan beleidsvorming op velerlei gebied, bij voorbeeld: veiligheid, energie, duurzaamheid, zorg, cultuur, onderwijs en faire belastingen.
Maar meestal zoeken mensen hun zingeving in onze samenleving minder in de politiek en dichterbij zichzelf. Men wil goed presteren en erkenning. De betaalde arbeid is dan bij uitstek het domein waar mensen zich willen onderscheiden, excelleren, beter zijn dande medeburgers. Deze onderscheidingsdrang kan goede prestatiesbevorderen maar ook verworden tot een ‘zich afzetten tegen’, ‘zich verheffen boven’ of zelfs ‘het omlaag halen van’ medeburgers. Hoe dan ook, het is een zingeving die cruciaal is – ook voor het ontstaan en voortbestaan van de elite in de verzorgingsstaat, een thema waaraan wij aandacht besteden (hoofdstuk 2).

Wie een tijd lang ergens leeft maakt deel uit van de ontwikkelingvan de eigen samenleving en kan daarop terugkijken. De behoefte aan terugkijken – de ontwikkeling reconstrueren – zal groter zijn naarmate er meer is om op terug te kijken en naarmate de uitkomstvan de maatschappelijke ontwikkeling als teleurstellend wordt ervaren, terwijl de verwachting (of althans de hoop) bestaat dat de ontwikkeling ten positieve gekeerd kan worden. Dit geldt zeker voor mij. Sinds ongeveer een halve eeuw wordt de Nederlandse samenleving door sociologen – ik behoor tot dat gilde – getypeerd als‘verzorgingsstaat’. De ontwikkeling van deze samenleving heb ik als Nederlandse burger vanaf het begin min of meer bewust meegemaakt, zeg maar vanaf de invoering van de AOW in 1957.
Aanvankelijk enthousiasme over de verzorgingsstaat heeft intussen plaatsgemaakt voor bezorgdheid. Vandaar mijn behoefte om hoofdlijnen van ons verleden niet alleen te reconstrueren maar ook om daaruit iets te (distil)leren voor onze toekomst: een ontwerp voor nieuwe politiek. Deze behoefte vervul ik met dit boek – dat ik schrijf in mijn hoedanigheid als burger voor iedereen met wie ik het Nederlands burgerschap deel. En het gaat nog over burgerschap ook, ‘civicvirtue’ in de woorden van John Locke.

Niet alleen burgerschap, ook wetenschap bepaalt dit boek. Vrijmoedig (en overmoedig) heb ik met scheuten politieke filosofie, sociologie, economie, politicologie, bestuurskunde en geschiedenis een eigen brouwsel gemaakt – een analyse hoe de Nederlandse verzorgingsstaat zich ontwikkelt, met bijbehorend ontwerp naar ee nbetere toekomst: civiele politiek. Onze verzorgingsstaat wordt in absolute zin niet negatief gewaardeerd. We tellen ook onze zegeningen en verworvenheden. Het boek beoordeelt de ontwikkeling van deverzorgingsstaat in relatieve zin en betoogt dat deze ontwikkeling in de afgelopen halve eeuw enerzijds veel goeds heeft gebracht maar anderzijds beter had gekund en zeker in de komende halve eeuw beter zal kunnen – als we lering trekken uit ons verleden. Het aloude optimistische idee dat de samenleving (een beetje) maakbaar is ligt dus ten grondslag aan dit boek. Het idee is dat wij met elkaar (een beetje) de maker van de samenleving kunnen zijn, zeg maar: democratie. Het democratisch ideaal verwijst naar het volk als maker vande samenleving. Het is verrassend hoezeer archaïsche ideeën zoals‘maakbaarheid’, ‘democratie’, ‘volk’ en ‘volkswil’ in hun onderlinge samenhang juist ook in deze tijd het potentieel bevatten om een nieuw perspectief te ontwikkelen voor een betere Nederlandse samenleving in de toekomst. In onze huidige zeer geïndividualiseerde samenleving doen zulke begrippen ouderwets aan.
Maar juist dit zeer geïndividualiseerde karakter van onze samenleving vormt een voorname reden waarom in onze tijd zulke begrippen kunnen bijdragen aan een nieuwerwets perspectief. De valkuilen waarin het denken in termen van maakbaarheid, volk enz. vroeger vaak belandde zullen we nu vermijden. Maakbaarheid is beperkt en gaat niet verder dan het volk wil. Het is geen dirigisme. Het volk is geeneenheid en niet onveranderlijk. Het omvat niet alleen de lager opgeleiden maar ook de elite(s). Anders dan de populisten menen ligtde volkswil niet voor het oprapen. Standpunt.nl is de volkswil niet.Wat het volk wil is moeilijk te weten te komen, al was het maar omdat het volk zelf vaak nog niet weet wat het wil, of omdat hetvolk eerst iets wilde – of meende te willen – en dan later bij nader inzien toch iets heel anders blijkt te willen

Dit was de eerste helft van de inleiding. Het boek is te koop bij de auteur, stuur hem een mail via ons contactformulier

Misschien heb je er wel eens van gehoord; het basisinkomen. Een garantie op een vast inkomen voor iedere Nederlander. UWV, AOW, WAO en pensioen zijn niet meer nodig. Wat een kostenbesparing! Een Flat-Tax van 35% op je inkomen, in plaats van de huidige 52? Ondernemers die 3 mensen kunnen aannemen voor hetzelfde geld waar nu één persoon voor in dienst is? Out-of-the-box, een 20 jaar oud idee dat juist nu weer relevant kan zijn.

Wat zijn precies de voor- en nadelen? Is het überhaupt haalbaar om dit in te voeren? Wat zal er gebeuren er met de arbeidsmoraal? Dit idee vraagt om een totale manier van denken over oa werk, scholing, inkomen en ondernemerschap. Daarom deze discussiemiddag voor nieuwsgierige mensalen (leden van Vereniging Mensa). Op gestructureerde wijze, met behulp van onderbouwingen kunnen we samen tot een beeld komen van de impact. Misschien zelfs uitmaken of dit iets is waar je voor, of juist tegen moet zijn. In the end;  Het hebben van “geen mening” blijft natuurlijk ook een optie .

Krijg NU een idee : basisinkomen-de-film-vertaling-van-grundeinkommen-der-film

Hoe het basisinkomen volgens Jolanda Verburg kan helpen om Griekenland te redden reddingsplan-griekenland

Stukje tekst van Femke Roosma (GroenLinks) niet-werken-is-in-toenemende-mate-het-voorportaal-geworden-van-uitsluiting-armoede-en-sociaal-isolement

Kosten : GRATIS! Kees en Robin betalen de middag uit eigen zak. Dat wil zeggen; zaalhuur en wat te knabbelen / drinken. We zetten een pot neer bij de deur voor een vrijwillige bijdrage. Voel je niet verplicht, maar weet ook dat je, als je teveel geld over hebt, je dat in de pot kwijt kunt

Zie LinkedIn voor aanmelden: http://goo.gl/xlQPC

Intended For: Overheidsmedewerkers, Economen, Psychologen, Sociologen, CPB-ers, Politiek geëngageerden, alle andere geïnteresseerden

MilieuCentrum Utrecht
Oudegracht 60
Utrecht, UTRECHT NL

De overheid heeft elk jaar erg veel geld uit aan allerlei zaken die politici belangrijk vinden, variërend van straaljagers tot ontwikkelingshulp. Hoewel je bij veel daarvan de nodige vraagtekens kunt stellen, blijven sommige uitgaven, en hiermee belastingen, nodig. Stel dat het Nederlandse belastingstelsel van de grond af aan zou worden herontworpen, welke belastingen zou je dan het beste kunnen afschaffen of juist invoeren?

Domme belastingen en zwakzinnige belastingvoordelen
De belastingen in deze groep stimuleren ongewenst gedrag dat schadelijk is voor het individu en Nederland. Hoewel sommige een noodzakelijk kwaad zijn, moeten ze eigenlijk zo laag mogelijk gehouden worden.

Belasting op arbeid.
Deze belastingen, de voornaamste inkomstenbron van Nederland, straffen productiviteit af. Geen wonder dat er steeds minder wordt gewerkt naarmate de belastingen op werken hoger worden. Zoals Jan Marijnissen al terecht opmerkte: in dit land wordt meer verdiend met speculeren dan met werken. Kortom: stompzinniger kan haast niet.
Zo mogelijk nog schadelijker is de 100% belasting op legaal werk door bijstandsgerechtigden. Hiermee worden deze in de armoedeval gehouden; het is lucratiever om met een bijstandsuitkering niets te doen of zwart bij te klussen dan om werk te zoeken. Oplossing: een basisinkomen.

Hypotheekrenteaftrek.
Deze belasting stimuleert dat mensen zich diep in de schulden steken en drijft de prijzen van huizen absurd hoog op. Dit douceurtje aan makelaars en bankiers is de hoofdoorzaak van de huizenprijsbubble in Nederland.Deze snel afschaffen is hiermee een uitstekend plan.

Vliegticketbelasting.
Dom, want deze belasting maakt geen onderscheid tussen zuinige vliegtuigen en lawaaiige kerosineslurpers. De consumenten ontliepen deze belasting massaal, waardoor Schiphol veel klanten verloor. De Duitsers herhalen nu deze stommiteit van “gidsland” Nederland.

Staatssteun aan kansloze bedrijven
Verouderde bedrijven die wankelen op de rand van een faillisement kunnen het beste snel ten onder gaan. Staatssteun, zoals belastingkortingen, is hierbij uit den boze, tenzij om kansrijke onderdelen af te splitsen of door gepensioneerde ondernemers om te laten vormen tot innovatieve hotspot.

Belastingvrijstelling voor religieuze organisaties
Veel religieuze organisaties, denk aan boeddhistische kloosters, kerken, de Ahmadiyya moskeeverenigingen of hindoetempels, zijn de facto liefdadigheidsinstellingen en moeten belastingtechnisch ook zo worden behandeld. Religieuze organisaties waar normen en waarden worden verkondigd (of die zich aan praktijken overgeven) die de Nederlandse samenleving problemen bezorgen, denk aan bepaalde moskeeverenigingen, sommige kerken en sektes, moeten belastingplichtig worden of zelfs een extra strafheffing opgelegd krijgen.

Schenkbelasting
Deze kan beter rechtstreeks onder de inkomstenbelasting van de ontvanger vallen. Simpeler en rechtvaardiger.

Subsidies en belastingaftrek voor kinderopvang
Hiermee worden ouders gestimuleerd om de toch al overbelaste commerciële kinderopvang te gaan frequenteren. De gevolgen laten zich raden. Uiteraard is het veel slimmer om ouders zelf een oplossing te laten zoeken en hun financiële ruimte hiervoor te vergroten, bijvoorbeeld door een kinderaftrek in te voeren.

Subsidie op alleen wonen.
Er is een opmerkelijk simpele verklaring voor de steeds kleinere huishoudens. Alleen wonen wordt beloond, samenwonen wordt afgestraft. Dit terwijl wetenschappelijk is aangetoond dat samenwonende mensen gelukkiger en gezonder zijn en ook beter meedoen in de maatschappij.

Slimme belastingen en listige belastingvoordelen
De belastingen in deze groep zorgen er voor dat de Nederlanders zich op een productievere manier gedragen.

BTW.
Anders dan zogeheten economen u wijs proberen te maken is consumptie an sich helemaal niet zo goed voor de economie. Door te consumeren verbruik je, dus word je armer. Investeren, daarentegen, levert nieuwe rijkdom op. Sommige consumptieartikelen zorgen voor reproductie: het vermogen van mensen om waarde te creëren. Denk aan voedsel, bepaalde gezondheidszorg en leermiddelen. Andere consumptiegoederen zijn neutraal of leveren nadelen op, denk aan snelle auto’s en boten, ongezond voedsel en dergelijke. Op alle consumptiegoederen die het energieverbruik verminderen, hun kennis, inzicht of persoon verbeteren of de gezondheid bevorderen moet de BTW in het lage tarief. De rest in het hoge tarief. Voor schadelijke zaken moet een extra hoog BTW-tarief worden ingevoerd.

Accijns op fossiele energiedragers, alcohol en tabak.
Fossiele energiedragers als aardolie, steenkool en aardgas worden schaars en kosten miljarden per jaar aan schaarse deviezen. Deze accijns moet dus nog stevig worden verhoogd, als het even kan in Europees verband.
Er moet ook accijns en BTW worden geheven op vliegtuigbrandstof. Deze is nu nog belastingvrij. Dit kan alleen in Europees verband.

Accijns op nieuw gewonnen grondstoffen
De industrie moet worden gestimuleerd om zo efficiënt mogelijk om te springen met grondstoffen en ze zo veel mogelijk te recyclen. Een stevige invoerheffing op grondstoffen en halffabrikaten. Naar rato van de hoeveelheid gebruikte grondstof en energie, alsmede de sociale en milieuschade, voorkomt de zware milieuvervuiling en verwoestende burgeroorlogen in grondstofproducerende landen. Dit is alleen praktisch in Europees verband. Ook voorkomt het afhankelijkheid van het buitenland.

Accijns op niet-biologisch afbreekbare wegweropartikelen
Zwerfvuil wordt een steeds groter probleem. Fabrikanten moeten worden gestimuleerd om biologisch afbreekbare verpakkingen te ontwikkelen. Dat kan het beste door een hoge accijns op niet-biologisch afbreekbare verpakkingen te leggen. Dit is ook een mooi excuus om straffeloos invoerheffingen op te kunnen leggen.

Invoerheffingen
Invoerheffingen beschermen de binnenlandse industrie, maar lokken vergeldingsmaatregelen van het buitenland uit. Ook leert de binnenlandse industrie zo niet om te concurreren tegen het buitenland. Invoerheffingen kunnen echter nuttig zijn om een nieuwe groeitechnologie een paar jaar te beschermen, bewijst het Japanse voorbeeld. Als enkele binnenlandse (of Europese) concurrenten elkaar fel beconcurreren, dalen de prijzen vanzelf en kunnen de tariefmuren na een paar jaar omlaag.

Accijns op softdrugs en harddrugs
Op dit moment is de belasting hierop nul procent. De overheid doet er alles aan deze lucratieve markt te beschermen met politieinvallen en hoge straffen. Als gevolg hiervan is het een lucratieve groeimarkt. Uiteraard is het veel slimmer om drugs te legaliseren en hier een stevige accijns op te zetten.

Kinderkorting
Door kinderkorting krijgen werkende ouders de gelegenheid ook op jongere leeftijd kinderen te krijgen. Dit helpt tegen de vergrijzing en voorkomt ook gezondheidsproblemen. Uiteraard moet het aantal kinderen worden gemaximeerd op twee. Megastallen, usance bij zwarte kousen van allerlei geloofsrichtingen, zijn slecht voor mens en milieu.

Erfbelasting
Een dode heeft weinig meer aan zijn of haar geld. Ook is er geen enkele prikkel voor nabestaanden om zich als een beter mens te gedragen door het lieve sommetje dat ze erven. Verwende rijke erfgenamen zijn een bekend fenomeen in societykringen. Laat ouderen liever tijdens hun leven schenken.

Bron: http://www.visionair.nl/politiek-en-maatschappij/nederland/slimme-en-domme-belastingen

Filosoof René Gabriëls droomt van een Vrije Republiek Limburg

Het Limburgs Bevrijdingsfront vat haar idealen in 11 punten samen, wij geven hier alleen punt 3 weer. De rest kunt u lezen via onderstaande link.

PUNT 3. In een herenigd Limburg wordt het basisinkomen ingevoerd. Hierdoor kan een dam worden opgeworpen tegen de armoede die de gelijkevrijheid van Limburgers in toenemende mate ondermijnt. Uit het ‘Armoedesignalement 2010′ van het SCP en het CBS blijkt dat Heerlen, Maastricht en Vaals de twijfelachtige eer hebben tot de top 10 van Nederlandse gemeenten te behoren met de meeste arme mensen.

Bron: bladzij 56, 57 en 58 van http://www.zuidmagazine.nl/index.php/magazine/category/3-zuid-magazine-jaargang-2#

Lees hier het uitreksel:

De Vereniging Basisinkomen pleit voor de invoering van een onvoorwaardelijk basisinkomen voor iedere burger, waardoor o.a. armoede, werkloosheidproblematiek en veel geldverslindende en mensonterende bureaucratie tot het verleden kunnen gaan behoren.
In Duitsland is een groeiende beweging in opkomst voor invoering van het BGE, het Bedingungslose Grundeinkommen, gesteund door economen en andere wetenschappers, die inmiddels ook de Duitse politiek en media heeft bereikt.

Nu is de tijd om ook in Nederland de schouders eronder te zetten. De recente economische en politieke ontwikkelingen doen de behoefte, de noodzaak en daarmee juist de kansen toenemen. Nu is de tijd om ons recht op leven en vrije ontplooiing van onze persoonlijkheid, veilig te stellen.

Wij zijn dringend op zoek naar mensen die willen meehelpen met allerlei activiteiten, van informatie verspreiden tot meedenken, van administratieve ondersteuning tot vertaalwerk, (politieke) contacten leggen, enzovoort.

Heb je interesse in het onderwerp basisinkomen? Je bent welkom op één van onze bijeenkomsten, elke 3e zaterdag in het Milieucentrum Utrecht.

Je kunt je als (actief) lid aanmelden via de website, of informatie opvragen via het contactformulier.

Wil je lid worden, dan hoef je alleen maar onderstaand formulier in te vullen (en dit is geen 1-april grap)

Lees veel meer over het congres op de website http://www.kroenungswelle.net/

De plotselinge ommezwaai van de politiek is niet te verklaren, maar wel logisch.  De Europese gemeenschap heeft in het geheim een duidelijke agenda voor de invoering van het OBI voorbereid (zie artikel Europa is klaar voor een basisinkomen). De tijdlijn voor deze agenda lag nog na 2012, maar de recente ontwikkelingen hebben daar aanleiding toe gegeven. De positieve resultaten in landen als Brazilië, Iran, China en Namibië hebben in diverse Europese landen het Basisinkomen op de eigen politieke agenda gezet.

De Vereniging Basisinkomen heeft het voorrecht om reeds nu een inventarisatie te maken van mensen die zich beschikbaar willen stellen voor een OBI. De invoering zal in twee jaar tijd geschieden. Mocht u direct aanspraak willen maken op een OBI, dan verzoeken wij u onderstaand formulier in te vullen. U staan dan bovenaan de lijst. De mensen die zich niet opgeven zullen via een random methode worden geselecteerd voor het ontvangen van een Onvoorwaardelijk Basisinkomen.

Natuurlijk is dit een 1-april-grap van de webmaster, maar u mag natuurlijk altijd uw gegevens opsturen. Lid worden van de vereniging Basisinkomen kunt u hier, dan heeft u meer kans op een OBI- Onvoorwaardelijk Basisinkomen.

Aanvraagformulier verwijderd vanwege spam

(contact-form 3 “Contact Lidworden_copy”)

Ik wil graag uitleggen waarom ik dat denk en daarbij wil ik ook dieper ingaan op een paar tegenargumenten die men vaak hoort.

Ik vind het erg jammer dat er nog maar weinig politieke partijen warm te krijgen zijn voor het Onvoorwaardelijk BasisInkomen-plan (OBI), en dat zelfs sommige partijen die vanuit spirituele visie werken, hoewel bekend met deze ideeën, nog niet verder durven gaan dan een voorwaardelijke versie.

Ik hoop dat zij zich spoedig meer willen gaan verdiepen in de diepere waarde van het OBI, en dan net als ik zullen gaan zien dat deze werkelijke waarde veel verder gaat dan geld alleen.

Hoe is “spiritualiteit” verbonden met economie / politiek?
Iedereen die zich enigszins in de diverse spirituele stromingen en denkwijzen verdiept heeft, weet dat we op weg zijn naar (en dus werken moeten aan) een wereld waarin eenheid en verbinding centraal staan.

Programma’s als bv. Zembla en VPRO Tegenlicht, lezingen of boeken van bv Marcel Messing, laten ons zien hoe wij nu nog in een materialistisch web van economische afhankelijkheid en slavernij zitten. Het huidige economische (machts-)systeem creëert en bevordert o.a. ongelijkwaardigheid, verdeeldheid (rijk-arm, macht-onmacht),
jaloezie, egoïsme (de “graaicultuur”, men helpt elkaar niet, maar is enkel op eigen gewin gericht), minderwaardigheid, en angst.
De mens wordt niet gewaardeerd om wie hij is, maar om wat hij doet of bijdraagt aan de economie. Men wordt daarbij min of meer gedwongen mee te doen aan de mallemolen van voortdurende wedijvering met elkaar.

Het zit zelfs zó ingebakken dat als twee mensen voor het eerst kennismaken, de eerste vraag vaak is: Wat doe je? In plaats van: Wie ben je?

Enige tijd geleden zond de VARA twee interessante documentaires uit:“De onrendabelen” en “Eigen schuld, dikke bult”. Hierin werd door een aantal wetenschappers bevestigd, dat de overheid er ten onrechte vanuit gaat dat iedereen maar mee moet kunnen doen in de maatschappij.

Spiritueel gezien, is het dienstbaar zijn aan de economie eigenlijk helemaal niet zo belangrijk; belangrijker is wat iemands aanwezigheid betekent, zowel voor de mensen om hem heen als in het grote geheel. Wat draagt iemand bij aan deze wereld? Welke rol heeft iemand , wat is zijn (kosmische) bestemming?
Dat hoeft niet persé de vorm te hebben van betaald werk. Integendeel.
Veel mensen die braaf werken, vervuilen of beschadigen de wereld met het werk dat zij doen, hebben in hun haastige leven geen tijd voor een glimlach naar de buurman, en eten misschien makkelijk voedsel dat onder slechte arbeidsomstandigheden in een ver land geproduceerd is. Zo houden zij onrecht in stand, maar hebben er totaal geen interesse in. Ondertussen zijn zij algemeen geaccepteerd in de maatschappij, want ze voldoen aan de maatschappelijke plichten en helpen de economie draaiende te houden.

Maar anderen die zogenaamd “niets” doen zijn misschien wel allerlei ideeën aan het uitdenken om een betere wereld te creëren.

Vooral de spirituele politieke partijen zouden m.i. nog veel meer gericht moeten zijn op maatregelen die een meer bewuste en op elkaar afgestemde samenleving bevorderen, i.p.v. een beetje door te borduren op – en hier en daar een beetje te veranderen aan – het reeds bestaande economische systeem.

Sommigen hebben dan wel ideeën over hoe de maatschappij anders ingedeeld kan worden, meer duurzame oplossingen enzo; dat is allemaal mooi, maar het uitgangspunt is nog steeds dat het huidige economische systeem grotendeels in stand blijft. Wat ik dan mis is een duidelijke spirituele visie hoe de economie er anders uit kan zien. Men komt dan met een hoop cijfertjes en berekeningen, m.i. ook nog gebaseerd op de verkeerde uitgangspunten. ( Daarmee wordt zg aangetoond dat een OBI te duur is – ja wel als je er vanuit gaat dat het erbíj komt; een OBI komt echter niet erbij, maar vervangt juist alle andere uitkeringen en toeslagen).

Het gaat erom dat er een totaal nieuw economisch systeem komt dat bijdraagt aan de ontwikkeling, bewustwording, en éénwording van de mensheid ! Belangrijk daarbij is de spirituele achtergrond van een visie, of waar deze verbonden is met spiritualiteit. Wat is het effect van die verandering voor de MENS !! ?

Het is erg jammer, dat veel mensen geen oog hebben voor de MEERWAARDE van een OBI voor de samenleving;

Om maar een paar dingen te noemen:

• Meer gelijkwaardigheid, respect voor elkaar, geloof in elkaar ;
• Ruimte voor nieuwe ideeën en initiatieven, en dan OOK bereikbaar voor hen die het nu niet voor elkaar krijgen hun ideeën te realiseren vanwege de complexe bureaucratische samenleving en allerlei regeltjes.
• Het geeft de mens de kans zijn oorspronkelijke bestemming terug te vinden en te vervullen.
• Het geeft de mens waar hij recht op heeft, zijn deel van wat de aarde voortbrengt, zijn recht op leven.
• Een OBI bevordert een ander bewustzijn, van eenheid en verbinding!

Veel spiritueel denkende mensen gaan hier echter totaal aan voorbij. In de redenen die men aangeeft, waarom een OBI niet kan werken, hoor en voel ik een groot wantrouwen t.a.v. de innerlijke kracht en creativiteit van ieder mens. Voor mij druist dat regelrecht in tegen een spirituele levensvisie.
Men gelooft zelfs niet dat mensen met een Onvoorwaardelijk Basisinkomen nog iets gaan doen…. !?
Dit vind ik puur een gedachte vanuit het huidig maatschappelijk systeem waarin men gewend is veroordelend te denken, en niet van spiritueel-bewust, dus accepterend en respecterend denken.

Elk werkelijk spiritueel bewust denkend mens weet wat de waarde en betekenis is van een diep en onvoorwaardelijk respect voor ieder medemens, zonder vooroordeel of voorwaarden, oftewel onvoorwaardelijke liefde.
Dan ga je toch geen voorwaardelijk bestaansrecht promoten ???

Sorry, maar dat deden alle “gewone” politieke partijen tot nu toe al.

Ieder mens doet ertoe, ieder mens heeft zijn eigen functie in het geheel.

Zelfs over een mens die niets doet, hebben wij niet het recht om te oordelen.

Ook die mens is een deel van onszelf. En ook die mens heeft recht op een bestaan.

Door ervan uit te gaan dat mensen zonder enige dwang niets zullen doen, beschouw je dus eigenlijk je medemensen als een soort domme onwillige schapen die zonder enige dwang of leiding lukraak de verkeerde kant uit lopen. Dit vind ik echt een on-spiritueel standpunt en in feite denigrerend. Wat een totale onderschatting van de eigen kracht in ieder mens!!

Zo’n gedachte is eigenlijk gebaseerd op angst; angst dat mensen zonder leiding chaos zullen veroorzaken, angst om controle (over anderen) te verliezen.

Dit is een gedachte van de Oude Wereld !!

Dus, beste politieke veranderaars, waar zijn jullie bang voor ???

Onvoorwaardelijk respect doet mensen groeien, wekt mensen innerlijk tot leven; zij zullen nieuwe initiatieven ontplooien, enkel vanwege het respect dat zij gaan voelen, als er eindelijk een economisch systeem is dat mensen respecteert zoals zij zijn !! Politici zouden eens wat meer vertrouwen in mensen moeten hebben, en zeker als het een spirituele partij is!!

Een andere opmerking die men vaak als tegenargument hoort , is dat dan niemand nog het “vuile werk” wil doen.

Ook dit is in feite (vaak nog onbewust) een vooroordeel; we zijn al eeuwenlang eraan gewend om er zo over te denken, dat bv schoonmaakwerk of vuilnisman “vuil” – dus minderwaardig – werk is dat niemand zou willen doen. Waarom zijn we daar toch zo op neer gaan kijken?

Ik denk dat het belangrijk is om dit soort werk eens anders te gaan zien.
Er zullen altijd mensen zijn die niet in staat zijn om lang(er) te studeren, en die het gewoon leuk vinden om (voor wat extra inkomsten bovenop hun OBI) de straat te vegen, of te zorgen dat een schoolgebouw of flatportiek goed en hygiënisch schoon is. Maar wat is daar nu mee gebeurd? In plaats van goed schoonmaakwerk waar iedereen van kan genieten moet er onder tijdsdruk gewerkt worden. Men krijgt 5 – 10 minuten voor een portiek, dat betekent een emmer water bovenin leeggooien en met de trekker omlaag vegen. (Werkelijk! Zo gebeurt dat bij mij in de flat !!!) Dat is geen schoonmaken. Het is alleen snelverdiend geld voor het schoonmaakbedrijf, oftewel geldbesparing voor de woning eigenaar, maar kwaliteit heeft het niet en niemand geniet ervan.

Vroeger was het normaal dat mensen gezamenlijk hun straat schoon hielden. Het had ook nog een sociale functie. Nu zijn we zo gewend aan, en afhankelijk van gemeentediensten, dat als er bv een staking is iedereen apathisch blijft en z’n rommel voor de ratten laat liggen. Het systeem maakt mensen ook onverschillig.

Als vanwege verminderde (of afgeschafte) belasting op arbeid dit soort werk beter betaald en beter gewaardeerd wordt, zijn er zat mensen die hun basisinkomen willen aanvullen met één of twee dagen schoonmaakwerk. Sterker nog, omdat het werk via het OBI plan beter betaald kan worden hoeft er niet meer vanuit tijdsdruk, maar kan er naar kwaliteit gewerkt worden; men heeft meer waardering voor dit werk, en ook hoeft niemand dit werk nog voor 5 dagen per week te doen. Het kan ook voor 2 dagen , of alleen maar een middag. Het is namelijk juist demotiverend als je geen keuze hebt, omdat er toch een gezin moet eten, maar je geen hoogbetaalde baan aan kunt. Bovendien wordt je tegelijk niet toegestaan om die kwaliteit in je werk te leggen die het zou moeten hebben, of die jij eraan zou willen geven.
Het wordt voor veel mensen dan mogelijk om gevarieerder werk te doen. Bv. de ene dag schoonmaken, de andere dag in een winkel werken. En dat maakt het weer leuker om samen het werk te doen, het is geen sleur meer die door enkele ongelukkigen gedragen moet worden.

Een andere mogelijkheid, ik noem maar iets, maar een school zou bijvoorbeeld in plaats van een schoonmaakdienst die onder tijdsdruk werkt , de leerlingen zelf de kans kunnen geven om wat op hun (waarschijnlijk lagere) basisinkomen bij te verdienen met schoonmaakwerk (zonder tussenkomst van een bedrijf), of samen met leraren en leerlingen regelmatig een gezamenlijke schoonmaakdag houden. (Yes !! Een nieuw lesprogramma! Zorg voor elkaar en voor je omgeving ! )Dat leert de jongeren tegelijk ook verantwoordelijk te zijn voor het schoonhouden van het gebouw en de omgeving, net zo goed als je dat (later) in je eigen huishouden bent.

Samen schoonmaken is heel gezellig en dan zijn die verplichte ophok-uren ook meteen goed ingevuld.

Nu is het zo dat veel jongeren onverschillig overal blikjes en flesjes neergooien , en vooral rondom scholen veel zwerfvuil terechtkomt, omdat er toch wel een straatveger van de gemeente langskomt die het opruimt.

Een bekend spiritueel spreekster/medium die altijd volle zalen had zei altijd tegen haar medewerksters in het centrum: “Denk eraan, spiritueel zijn betekent ook de WC’s schoonmaken”.

Een OBI zorgt zo voor een gezondere werksfeer, samenleving, mensen die met meer plezier hun werk kunnen doen. Waar plezier is, is minder ziekte, en uiteindelijk bespaart dat wellicht ook miljoenen op de ziektewetuitkeringen die nu nog als een groot financieel probleem gezien worden, en bestreden worden met ontkenningsbeleid i.p.v. menselijkheid.

Als laatste wil ik nog opmerken dat het feit dat er beslist een klein percentage mensen zal zijn die met een O.B.I. aanvankelijk misschien “niets” zullen doen, toch geen doorslaggevende reden moet zijn om een plan in zijn totaal af te wijzen dat voor het overgrote deel van de mensen wél zal werken. Bovendien denk ik dat juist in het huidige systeem veel mensen “niets” doen. Niet zozeer omdat ze niet willen, al zullen die er ook zijn, maar omdat het systeem zelf het hen onmogelijk maakt om hun dromen te realiseren. (bv bureaucratie, armoedeval, bezuiniging op zorg of onderwijs). Eigenlijk denk ik zelfs, dat ook dat percentage niets-doeners, na verloop van tijd nieuw enthousiasme en motivatie terug zullen vinden, als zij gaan zien hoe de wereld om hen heen verandert door dit nieuwe systeem en dingen makkelijker te realiseren zijn. Welk mens wil er nou heel zijn leven niets doen?

Juist het huidige systeem, met allerlei ingewikkelde regelingen en frustrerende (en geldverspillende) re-integratie procedures werkt demotiverend.

Ik zou alle politieke partijen (en economen), maar vooral ook de partijen met “spirituele” achtergrond van harte willen uitnodigen om alle huidige economische berekeningen totaal te schrappen en los te laten, en eerst vanuit een ander kader te DURVEN denken; dus vanuit wat de Vereniging Basisinkomen met een Onvoorwaardelijk Basis Inkomen bedoelt, en daarna pas weer de cijfertjes in te vullen. Dan krijg je echt een heel ander plaatje.

En dat plaatje zal dan ook cijfermatig kloppen. En ook betaalbaar blijken. Waarom?

Om de simpele reden dat iedere ziel hier op aarde gekomen is om hier zijn/haar levenservaring te mogen hebben, en dat het een Goddelijk oftewel Kosmisch en Universeel principe is dat er genoeg is voor iedereen die op deze planeet leeft. Het moet alleen eerlijker verdeeld worden.

Denk niet vanuit tekort, maar vanuit overvloed en rijkdom!

Het zou mooi zijn, als de nu opkomende spirituele politieke partijen zich gaan inzetten voor totaal nieuwe systemen waar echt iedereen gelukkiger van wordt.

Dát is politiek vanuit het hart!

**PS, nog één aller-allerlaatste opmerking:
Ik las vandaag een artikel in het AD van 26 Maart over een gevangeniseiland in Noorwegen, waar men een totaal alternatief, menselijk beleid heeft ten aanzien van de behoorlijk zwaar criminelen die daar zitten. Zo krijgen zij juist veel vrijheid en leert men hen te zorgen voor elkaar, dieren en de natuur op het eiland. En wat blijkt? Deze vriendelijke aanpak werkt!! Het gevangeniseiland heeft veel minder bewakers nodig, die vaak zelfs geen wapens dragen, en zelfs een vrouwelijke bewaker durft met 5 ex-verkrachters gerust in het bos te gaan om hout te hakken. Iemand die eerst anderen vermoordde slaapt nu zorgzaam twee nachten in de stal om op de geboorte van een kalf te wachten. Velen van hen keren als een beter mens terug in de maatschappij. Ook al heeft dit niet direct iets met basisinkomen te maken, het toont wel aan dat geloof en vertrouwen in de mens echt werkt!!!

Met hartelijke groet,
Astrid Hendriksen

Een onvoorwaardelijk basisinkomen is iets helemaal anders dan wat we nu kennen als vervangingsinkomens of een uitkering voor zieken. Het verschil is dat je het krijgt omdat je bestaat. De voorwaarde is niet dat je gewerkt hebt, of ziek bent, of een bepaalde leeftijd hebt. Of misschien nog belangrijker: het is niet omdat je een basisinkomen krijgt dat je niet meer mag bijverdienen, wel integendeel. Het basisinkomen geeft je gewoon kansen om vrijuit te doen wat je wil.

Is dit geen utopisch idee, zal u denken? Zeker niet. We vervangen gewoon gelijkaardige maar minder goede steunmechanismen door iets eenvoudiger en vooral rechtvaardiger. Is het betaalbaar? Natuurlijk wel, want ondermeer door de technologische vooruitgang kunnen we genoeg produceren voor iedereen. En omdat het minder moeilijk is om een onvoorwaardelijk basisinkomen te geven aan iedereen dan talloze voorwaardelijke uitkeringen te organiseren, krijgen we ook een goedkopere overheid. Maar vooral: mensen die zich vrijer voelen, voelen zich gelukkiger. Dat is uiteindelijk toch het doel, zowel van economen, politici, als van iedereen?

Wat als we iedereen een onvoorwaardelijk basisinkomen kunnen geven?

• We krijgen er een sterk wapen tegen armoede bij, want niemand kan nog helemaal door de mazen van ons sociaal net vallen.
• Iedereen krijgt er een stukje zekerheid bij, en dus een stukje vrijheid
• Mensen worden gestimuleerd om bij te leren, diensten aan elkaar te verlenen, om bij te verdienen door te werken; en dat allemaal in (door) de zekerheid dat ze steeds het basisinkomen hebben.
• Onze sociale zekerheid wordt radicaal vereenvoudigd. Dat levert enorme besparingen op.
• Het basisinkomen is de expressie van echte solidariteit tussen mensen. Het basisinkomen, dat geef je aan elkaar, wie je ook bent.

Niet overtuigd? Meer weten? Neem een kijkje bij het dossier “Basisinkomen” bij Vivant.org.

Bron: vivant.org

Een op de zes Europeanen leeft onder de armoedegrens. De crisis raakt de meest kwetsbaren zoals werklozen of mensen met lage salarissen. Om hen te helpen, bekijken de parlementsleden de mogelijkheid van een richtlijn voor een basisinkomen. Om een verslag voor te bereiden, werd er deze maand (maart 2011 red.)een hoorzitting gehouden met vertegenwoordigers uit het maatschappelijk middenveld.

Werkloosheid is de belangrijkste veroorzaker van armoede, maar 8% van de bevolking van de EU behoort tot de werkende armen (zij werken maar voor salarissen die hen op of onder de armoedegrens houden) en deze groep neemt in omvang toe.

Het minimumloon, een essentieel wapen in de bestrijding van armoede, varieert in hoogte van 1641 euro per maand in Luxemburg tot 123 euro per maand in Bulgarije. Zou een basiskomen aan de bestrijding van armoede kunnen bijdragen?

Volgens de Italiaanse sociaaldemocraat Sergio Cofferati doet de crisis de armoede vergroten en zal een basiskomen een instrument kan zijn om de meest kwetsbare mensen bij te staan.

Armoedegrens in de EU

• 17% van de EU-bevolking leeft onder de armoedegrens (met minder dan 60% van het nationale mediaaninkomen)
• In Letland (26%), Roemenië (23%) en Bulgarije (21%) is het percentage mensen onder de armoedegrens het grootst
• In Tsjechië (9%), Nederland en Slowakije (allebei 11%) is het percentage mensen onder de armoedegrens het laagst

Een kaderrichtlijn zou goed kunnen zijn omdat het ontbreken van gemeenschappelijke standaarden tot grote ongelijkheden heeft geleid in de aanpak van armoede in de lidstaten, zei Elisabeth Lynne (ALDE, VK). Volgens haar moet er wel mee rekening worden gehouden dat een dergelijk voorstel door de Raad zal worden geblokkeerd.

“Armoede is een schending van de mensenrechten”

Het Portugese parlementslid Ilda Figureido (GUE/NGL) bereidt het verslag over de kwestie voor. “Armoede is een schending van de mensenrechten,” zei zij.

Zij merkte ook op dat het aanpakken van armoede verder gaat dan een eenvoudig basisinkomensbeleid en dat het ook zaken zoals vrije toegang tot basisdiensten op het gebied van gezondheid en onderwijs zou moeten omvatten. Deze zouden op elke fase van ieders leven van toepassing moeten zijn.

Henri Lourdelle van de federatie van Europese Vakbonden riep op tot “een instrument dat een financiering voor een waardig leven garandeert”.

Rebecca Smith van Business Europe (een Europese werkgeversorganisatie) merkte op dat werk – hoewel niet een waarborg tegen armoede – een noodzakelijke eerste vereiste voor armoedebestrijding is. “Als wij de groei in de EU met 1 tot 2% kunnen laten toenemen, zullen 6,5 miljoen banen worden gecreëerd” hield zij de toehoorders voor.

Roshan Di Puppo van SocialPlatform (vertegenwoordiging van non-gouvernementele organisaties) merkte echter op dat groei op zichzelf nog nooit armoede heeft bestreden. Hij liet ook weten dat 24 van de 27 lidstaten al een vorm van minimuminkomenssteun kennen.

Bron: http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?language=NL&type=IM-PRESS&reference=20100325STO71383

Uit de: Resolutie van het Europees Parlement van 20 oktober 2010 over de rol van het minimuminkomen bij de bestrijding van armoede en de bevordering van een inclusieve samenleving in Europa

34. is van mening dat de verschillende ervaringen met minimuminkomens en onvoorwaardelijke basisinkomens voor iedereen, die gepaard gaan met aanvullende maatregelen voor sociale inclusie en bescherming, aantonen dat dit doeltreffende instrumenten zijn om armoede en sociale uitsluiting te bestrijden en iedereen een waardig leven te garanderen; verzoekt de Commissie dan ook een initiatief te nemen om andere ervaringen in de lidstaten te ondersteunen die rekening houden met de beste praktijken en deze aanmoedigen, en het mogelijk maken diverse modellen voor een passend minimuminkomen en een basisinkomen die erop gericht zijn armoede te voorkomen, individueel te garanderen, als een maatregel om de armoede te bestrijden en uit te roeien en om sociale rechtvaardigheid en gelijke kansen voor alle burgers te waarborgen, waarbij armoede moet worden opgespoord op de respectieve regionale niveaus, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel en zonder de specifieke kenmerken van elke lidstaat ter discussie te stellen; is van mening dat dit initiatief van de Commissie zou moeten uitmonden in de uitwerking van een actieplan voor de tenuitvoerlegging van een Europees initiatief inzake het minimuminkomen in de lidstaten, met inachtneming van de nationale praktijken, de collectieve overeenkomsten en de wetgevingen van de lidstaten, met het oog op de verwezenlijking van de volgende doelstellingen:

• vaststelling van gemeenschappelijke normen en indicatoren inzake de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de uitbetaling van een minimuminkomen,
• vaststelling van de criteria om te evalueren welke institutionele en territoriale niveaus –met medewerking van de sociale partners en alle betrokken partijen – het best de maatregelen met betrekking tot het minimuminkomen ten uitvoer kunnen leggen,
• vaststelling van gemeenschappelijke indicatoren en benchmarks voor het beoordelen van de resultaten, de gevolgen en de doeltreffendheid van het armoedebestrijdingsbeleid,
• zorgen voor de follow-up en een doeltreffende uitwisseling van goede praktijken;

44. verzoekt de Commissie en de EU-lidstaten te onderzoeken hoe de verschillende modellen voor een onvoorwaardelijk basisinkomen voor iedereen, die erop gericht zijn armoede te voorkomen, kunnen bijdragen aan sociale, culturele en politieke inclusie, met name rekening houdend met het niet-stigmatiserende karakter ervan en de mogelijkheden die zij bieden om gevallen van verborgen armoede te voorkomen;

Bron: http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?type=REPORT&reference=A7-2010-0233&language=NL

Ze deden dat vorige 21-12-2010 in de KVS in Brussel, in de tweede Tête-à-Tête van het programma Armwoede dat een maand lang loopt, tot 16 januari 2011.

Een reportage vanDeWereldMorgen.be TV

Lees ook het gesprek met Guy Dermul over het ‘wat’ en het ‘waarom’ van Armwoede. http://armwoedepauveritepowerty.kvs.be/

Bron: http://www.dewereldmorgen.be/video/2010/12/24/armwoede-een-basisinkomen-herverdeelt-de-welvaart-%C3%A9n-ook-de-macht

Liberation Tribune 03/01/2011
Door Dominique de Villepin, president van de Solidaire Republiek

Het Arabische volk houdt ons een spiegel voor. Zijn wij verheugd met wat we zien? Luister naar wat er met bewondering, opwinding en angst, in straten, cafes, en aan tafel gezegd wordt. We spreken over hen, maar in feite stellen we vragen over ons zelf. Wie willen we zijn? De waarheid is dat we ons verloren voelen. De Republiek is op sterven na dood. De Arabische revolutie is een uitgestoken hand. We kunnen het begrijpen of we kunnen het verwerpen. Luisteren naar hoop of naar vrees. Ga er niet vanuit dat oncontroleerbare godsdienstige stromingen moorddadige terrorisme ontketenen. We hebben een gemeenschappelijke lotsbestemming, aan beide zijden van de Middellandse Zee en we kunnen de barrières slechten die met minachting, wrok, en cynisme in bijna vijftig jaar zijn opgeworpen. Het is de rol van Frankrijk om aan verzoening te werken tussen de twee partijen. Er is er een enorm verlangen naar waardigheid. Dit is het motto.

En hier, bij de boeren die werken zonder inkomen? Bij de jongeren in de voorsteden, die wel diploma’s vergaren, maar weten dat ze vier keer minder kans hebben om het te gebruiken dan anderen? Bij de langdurig werklozen, die het gevoel hebben zonder opleidingsperspectief in de maling te worden genomen. Bij de jongere voor wie de toegang tot werkgelegenheid een hindernisbaan is en bij de ouderen, die het gevoel hebben te worden afgewezen? Weeskinderen van hun het leven? De uitgeslotenen die niet meer hebben dan een kartonnen doos? Het zelfde geluid fluistert in de rondte. Geef ons onze waardigheid terug.

Ja, er is aan beide zijden hetzelfde streven naar waardigheid. En bij ons? Het antwoord is hier ingewikkelder dan daar. Het is de verslaving aan onverschilligheid, een aanvaarding van de strijd van allen tegen allen, een onderwerping aan de vermarkting van de wereld. Onze politiek en media bogen toen westerse diplomaten de dictatuur normaal gingen vinden uit naam van het Arabische exceptionalisme. Het gevoel iets verliezen te hebben en het balanceren tussen afspraken met vijanden en kleine aanpassingen in de marge, veroordeeld ons tot een status quo. De revolutie van de waardigheid, die wij zo graag willen zonder het hardop te durven zeggen, is een herovering van onszelf, een ontwaken van het geweten. Laat onze boosheid de hefboom zijn van de Waardigheid: een echte sociale wederopbouw.

Eeuwenlang had de mensheid geen ander doel dan het verzekeren van haar voortbestaan. De industriële revolutie, heeft dat in twee eeuwen allemaal veranderd. Het is de simpele waarheid die we elke dag zien: er is genoeg, maar niet voor iedereen. Wij zijn een rijke natie met een lange geschiedenis en opgebouwd welvaart. Is het niet vanzelfsprekend dat alle Fransen recht op deze nationale welvaart hebben? Is het nodig om de burger de vrijheid te geven om zich te bezig te houden met alledaagse dingen als juryleden of zoals vroeger bij de Atheense burgers? (?? red.)

Is niet het handig om te profiteren van de vrije ontplooiing van een ieder? Het is waar, vroeger was het noch mogelijk noch noodzakelijkerwijs wenselijk. In Frankrijk is het mogelijk geworden en wenselijk – vanwege de massale werkloosheid, het gedemocratiseerde onderwijs, de emancipeerde vrouwen – dat de zich in de 21ste eeuw ontwikkelde landen tot een simpele oplossing komen. Ik stel voor dat burgers een basisinkomen krijgen. Het zou een onvoorwaardelijk basisinkomen moeten zijn van ongeveer 850 euro. Het volstaat om op het absolute minimum rond te komen. Geen overbodige luxe, dat kunnen allen die zo leven je vertellen. Het inkomen kan dan uitkomen tot een gemiddeld inkomen van rond de 1500 euro. Maar wel een basis om een waardig en vrij leven op te bouwen. Het basisinkomen schept een morele verplichting om aan een activiteit deel te nemen – werk, opleiding, vrijwilligerswerk bij verenigingen, vakbond of politieke engagement, artistieke creativiteit. Gekoppeld aan de hervorming van de belasting op inkomsten samen met een herziening van de sociale zekerheid kan dit basisinkomen gegeven worden zonder de verstikkende regel van onze sociale voorzieningen. Het zal grotendeels worden gefinancierd door een herschikking van bestaande uitkeringen, een besparing van de administratieve kosten van de uitkeringsinstanties en gerichte verhoging van belastingen, belastingschijven en hogere belastinginkomsten.

Dit burgerinkomen (basisinkomen) zal alle problemen oplossen? Natuurlijk niet. Maar het zou een basis zijn om onze sociale en democratische republiek te herbouwen. Een frisse start voor onze openbare diensten die nu aan flarden liggen.We moeten het staatsgerichte en marktgerichte denken overstijgen en het algemeen belang weer het hart van onze republiek laten zijn.

Privé-eigendom ontslaat ons niet van maatschappelijke verantwoordelijkheid. Daarom is publieke regulering van particuliere belangen vaak noodzakelijk. De crisis heeft dat aangetoond. We moeten een openbare bank hebben voor zowel de garanties voor de gebruikers van die openbare-dienstverlening, voor de financiering van de economie, regie bij kredietverstrekking aan het MKB in het bijzonder. We moeten volkshuisvesting hebben, die de baas is over vraag en aanbod en misbruik – lege huizen, huisjesmelkers – tegengaat, en voor de bepaling van de huurprijzen.

Een frisse start voor de herbouw van ons burgerschap. Een burger-service verplicht voor alle jongeren en open voor alle leeftijden, zal maatschappelijke betrokkenheid bouwen voor de publieke zaak. Dit is een kans om het web van onze openbare diensten te herzien: artsen in klinieken, ondersteund door de apotheken op het platteland of kwetsbare gebieden, leerkrachten zelfs binnen woonwijken, het verstrekken van academische ondersteuning, advocaten die buurtgericht rechtsbijstand verstrekken. Een frisse start om de sociale dialoog weer op te bouwen. Ik stel voor dat we kiezen voor het pad van co-management bij bedrijven, waar werknemers meedenken bij het beleid van het bedrijf en participeren bij beslissingen over strategie, banen, lonen. Een frisse start, met waardigheid en hoop. Want het is aan ons om de controle over ons lot te hernemen.

Bron: http://www.villepincom.net/magazine/read/dominique-de-villepin–pour-la-dignit-je-propose-la-cration-dun-revenu-citoyen-tribune-dans-libration-01032011_4525.html
Vertaling: Google en Orthelius, aanvullingen en verbeteringen worden op prijs gesteld
Info: http://nl.wikipedia.org/wiki/Dominique_de_Villepin

Zie ook artikel:http://www.lexpansion.com/economie/ce-qu-il-faut-savoir-sur-le-revenu-citoyen-de-dominique-de-villepin_249882.html

Zie ook: http://www.villepincom.net//magazine/read/dominique-de-villepin-rpond–propos-des-thmes-de-la-prochaine-campagne-prsidentielle-a-vous-de-juger-france-2_4529.html

Beste Hr. Jan Nagel en andere medewerkers van 50plus,

Ik ondersteun van harte uw programma en ideeën om het beleid t.a.v. o.a. ouderen en ouderenzorg sterk te verbeteren. Ik ben zelf al een paar jaar lid van de Vereniging Basisinkomen en ontdekte dat het zelfs mogelijk is de AOW “symbolisch” al bij 18 jaar te laten beginnen, (zie het volgend artikel: http://orthelius.info/Index.php/aow-moet-beschikbaar-zijn-vanaf-18-jaar-of-eerder/ ) al moeten we dan wel de afkorting “AOW” wijzigen in “OBI” ; het zal dan namelijk  ”Onvoorwaardelijk Basis Inkomen” heten.
Dit dus in tegenstelling tot het huidige beleid om de leeftijd voor AOW alleen maar steeds meer te verhogen. Een OBI voor iedereen is betaalbaar omdat het voor een groot deel gaat om het ombuigen van geldstromen die nu reeds – maar in gecompliceerde bureaucratische systemen – rondgepompt worden. Deze bureaucratie op zich is geldverslindend en daar zou men eens drastisch op moeten bezuinigen.
Ik wil u graag uitnodigen om u eens in de informatie hierover te verdiepen, en dan hoop ik dat u net als ik zult zien dat een OBI bijvoorbeeld ertoe kan bijdragen dat er met gemak duizenden mensen méér in de (ouderen) zorg kunnen gaan werken, omdat lonen weer betaalbaar worden. (O.a. door afschaffen van belasting op arbeid). Werkloosheid t.g.v. bezuinigingen of crisis zal zelfs niet meer hoeven bestaan, omdat het werk a.h.w. herverdeeld kan worden. Door te werken vul je dan je eigen OBI aan, dus de prikkel om te werken blijft, maar dan op een mensvriendelijke manier i.p.v. via dwangmaatregelen door de UWV die zelf in een luxueus duur kantoorgebouw werkt.
Met een OBI is er zelfs geen enkele noodzaak meer om over een AOW leeftijd na te denken, simpelweg omdat die leeftijdsgrens wegvalt en ieder mens zijn eigen keuzes kan maken. Er is dan weer gelijkwaardigheid i.p.v. verschillen! En ouderen die wel willen blijven werken en hun wijsheid met jongeren delen, kunnen dat doen maar kunnen dat wel rustiger aan doen en ook zelf bepalen.
Meer informatie is te lezen op de website www.basisinkomen.nl .

In Duitsland is een groeiende beweging in opkomst, gesteund door vele wetenschappers en economen die achter dit idee staan. Nederland loopt echt achter wat dit betreft.
Indien u de duitse taal goed beheerst, kijkt u dan a.u.b. eens op deze websites voor meer informatie:
www.freiheit-statt-vollbeschäftigung.de
www.grundeinkommen.ch
www.buergerinitiative-grundeinkommen.de
www.grundeinkommen.de
www.einkommensagentur.de
www.bge-party.de
www.grundeinkommen-nein-danke.de
www.humane-wirtschaft.de
www.unterguggenberger.org
www.neueimpulse.org/dvd-projekte/fabian-film-ansehen/
www.sozialoekonomie.de
www.erster-mai.eu

Götz Werner, Veröffentlichungen zum Thema: 2007 „Ein Grund für die Zukunft: das Grundeinkommen: Interviews und Reaktionen“, 2007 „Einkommen für alle: Der dm-Chef über die Machbarkeit des bedingungslosen Grundeinkommens“, 2007 „Grundeinkommen und
Konsumsteuer, Impulse für “Unternimm die Zukunft”“, von Götz W. Werner und André Presse, Universitätsverlag Karlsruhe, dieses Buch ist als PDF unter dem Link:
http://digbib.ubka.uni-karlsruhe.de/volltexte/documents/2784 zu finden.
www.unternimm-die-zukunft.de
De film “Grundeinkommen” is op de nederlandse website met vertaling te zien en geeft een goed beeld van de filosofie rondom een Onvoorwaardelijk Basisinkomen.

http://basisinkomen.nl/wp/basisinkomen-de-film-nu-nederlands-ondertiteld

Mogelijk is dit een goede aanvulling op uw programma, en een manier om uw ideeën verder te onderbouwen.

Ik wens u nog van harte succes en veel nieuwe aanhang toe bij de verkiezingen van volgende week!
Astrid Hendriksen, Utrecht, 51 jr