Vereniging Basisinkomen » grundeinkommen

The Need for Basic Income: An Interview with Philippe Van Parijs

admin — Sat, 07 Aug 2010 21:40:56 +0000

Philippe Van Parijs is Professor of Economic and Social Ethics at the Université Catholique de Louvain. His books include Marxism Recycled (1993) and Real Freedom for All (1995). This interview originally appeared in Imprints vol. 1 no. 3 , in March 1997. The interview was conducted by Christopher Bertram.
You are perhaps best known for your advocacy, both political and academic, of the proposal that an unconditional basic income be granted to all citizens. Let us first ask you to set out that proposal.

Basic income is a particular form of guaranteed minimum income a scheme which gives all people access to some income irrespective of their current work performance or their past work performance. A guaranteed minimum income in this sense is something which has existed in several European countries for a number of years, but basic income differs from the existing guaranteed minimum income along three dimensions: first, basic income is strictly individual, given to all people on an individual basis irrespective of their household situation; second, it is given to all irrespective of income from other sources (labour income or capital income); third, basic income is not subject to whether people are willing to work. It is not restricted to the involuntarily unemployed, but it would be paid to people who choose to not to engage in paid work (for example, housewives, househusbands, students, and tramps).

Costs and Benefits of Basic Income

What sort of level would you envisage this basic income being paid at?

It is very important to distinguish the long-term objective from the proposals that are immediately implementable. In the short-term we are thinking of a basic income that would correspond to roughly half the current guaranteed minimum income for a single person. Thats the sort of level we have to think of. I dont know how many pounds a week that is in Britain, but in a country like Belgium or France it would be around £200 a month.

And what do you think would be the economic effects of bringing such a measure in?

The main economic effect would be on the labour market. Its an essential part of the proposal that it would make a number of jobs possible for example part-time jobs which are currently not viable because the net income from undertaking them is less than people currently get from benefits. However, because basic income would not initially be at a level that would altogether replace means-tested benefits, the possibilities of these low-paid jobs would still be restricted by the existence of those benefits. Nevertheless, a number of paid occupations that are presently unviable would become possible. What is very important and something substantial in the proposal is the differential effect on pay levels. It does not follow from what I have just said that there will be a massive or significant decrease in the pay for the jobs that are currently being done. It is essential to understand that the impact on pay levels will not be unambiguously to lower pay. For one should bear in mind that basic income is given unconditionally, so that it wont work simply as an employment subsidy to lower labour for the employer. It can be used that way by the beneficiaries of basic income, who are enabled to accept jobs which pay less than those that are currently available; but they will do so only on condition that these jobs are sufficiently attractive to them, compared to the alternatives on offer. They may be more attractive because of some intrinsic feature, or because of the training they provide. For other jobs that are unattractive and provide little training, the long-term impact will be to raise the amount of money that employers need to pay.

One source of scepticism, particularly from the right, is going to be over the cost of the proposal. Will it be unfeasibly expensive to implement? Will it lead to large tax increases?

The notion of cost is very ambiguous, and it is important to distinguish various senses of cost. There is a sense in which the cost of an unconditional scheme is significantly lower than a conditional scheme. It is administratively less costly simply because everyone has basic income ex ante rather than benefits being paid in a targeted way to people who satisfy certain conditions. Given the kind of payment technology we have now, the administrative cost of the payment system stems far less from the payment itself than from the application and enforcement of the conditions that claimants have to fulfil in order to have access to various benefits. In this first sense, therefore, basic income is cheaper.

But of course, this is not what people typically have in mind when claiming that it is not. it is rather that the sheer mass of benefits, and hence of taxes, would be far larger.

When we move to the system in which benefits are not given just to the needy, but also to people who dont need the money, we have to distinguish between three categories of people.

First, there are people who currently claim benefit: for them basic income would be self-financing. Whatever is to be be given to them in unconditional basic income would be withdrawn from them in conditional benefits. So, for example, people with pensions would have an unconditional floor to their pension, and the net amount they receive in addition to that would simply be adjusted downwards (so that on average they would receive more or less the same as at present).

The second category consists of people who are currently at work. Of course the purpose of the scheme is not to increase the total amount of money that people who are currently at work get: so whatever they get in the form of basic income would also be taken away, for example through the adjustment of their income tax. So households in this category would also be in roughly the same situation as before.

The third group consists of those who dont presently have any income from benefits or earnings; most of these people are in fact housewives. As the number of people who are permanently in this category decreases, so the problem of financing their basic income also decreases. Moreover, many tax systems currently have an arrangement such that the employed partner or spouse of a non-working person enjoys an increased tax allowance. Such an arrangement would lose its rationale if a basic income were paid directly to each partner. This would go some way in some countries a long way towards financing a basic income for people who presently have no income whatsoever.

So that if one thinks about what the cost of basic income would be, meaning by that how much the average taxpayer would lose, or how much various categories of households would lose, in net terms, the answer is that some types of household would lose a little (especially so as to pay for the people who currently have no income); some will gain at little, but the cost on the whole will be negligible.

The way weve been talking up to now presupposes that the basic income is paid in a national political community like Britain or Belgium or France, but in the long term, I believe you favour extending the idea of an unconditional basic income internationally. How do you see that working?

Well, I think that even though for moral reasons and also sustainability reasons one may want to think about it on an international level, in terms of short-term proposals one must keep thinking on a national level. I dont believe though, that there is any argument against the viability of basic income within one country that does not also apply to the sustainability of the current guaranteed minimum income of the sort we know. However, I do think that there are serious threats to any sort of general solidarity system as a result of the way in which the globalisation of the economy puts pressure on national states. Therefore, even if, in the short term, we must think about the national level, at the same time we must start thinking (even if not in terms of specific proposals) about ways in which something like a basic income could be introduced at a level higher than the level of the nation, for example at the level of the European Union.

How could it be financed?

In the case of a European basic income, it might be coupled to a significant European tax on energy consumption. It is often said that there are two major objections against taxation of energy that would match the environmental cost of energy used one of them is that single nations cannot do it individually because of competition with neighbours, and the other one is that significant taxation of energy would involve a serious cost to the worst off, who spend a disproportionate amount of their income on the consumption of energy. Now we could solve these two problems by levying this energy tax at a European level, and redistributing this energy tax in the form of a basic income given to all. Although the energy tax on its own would be significantly regressive, the net effect of an energy tax coupled with universal redistribution and an equal redistribution would be strongly progressive.

Origins of the Proposal

What was it that led you to start thinking along these lines in the first place?

Two things of a very different kind that happened in the early 1980s. The first point of departure, and the most concrete one, is that it was becoming clear that we in Europe were beginning to experience a kind of mass unemployment which could not be interpreted as conjunctural or cyclical in nature but which rather resulted from central features of our socio-economic system. The preferred remedy for unemployment at that time (and a number of years afterwards) was growth. But, along with a number of other more or less Green-oriented people on the left, I felt that this could not be the right solution. So the pro-growth consensus or grand coalition of the left and right had to be broken by providing a solution to the unemployment problem that would not rely on a mad dash for growth. One approach was to try to attack the poverty trap into which many people fell by permitting them to keep benefits if they started working. At the same time, this pro-employment policy would place a soft brake on growth because some of the benefits of growth would be distributed equally among all, irrespective of peoples contributions to growth. This concern came together with another source of inspiration: starting with a left critique of capitalism and thinking about what the alternatives to capitalism could be. Having realised a number of defects of socialism as an instrument for achieving the ultimate of a liberated communist society, I began asking (along with other people, including Robert van der Veen): why not skip socialism? After all, in classical Marxism, socialism is just an instrument for achieving the society in which people can work freely according to their abilities but still get enough according to their needs. If we now see a number of problems with socialism threats to freedom, problems of dynamic efficiency etc. then why not harness capitalism to achieve the very same objectives? Why not go for a capitalist road to communism?

And so somehow these two very different sources of inspiration came together: one of them was rooted in what I was witnessing around me in Belgium; and the other one in a grand reflection about the fate of mankind and the way mankind should be heading. They led me to this idea, which struck me as bizarre initially because I hadnt seen it anywhere else, but at the same time it was very simple and very attractive in many ways. And so I started, together with a number of other people, to think about it more systematically. Later, we gradually discovered that many others had independently come to the same idea.

I was struck there by the fact that you recalled the title of that early paper A Capitalist Road to Communism. (1)Would you continue to characterise a society where a basic income had been introduced as a capitalist society, or do you see it as an alternative to capitalism?

Well its clearly a matter of definition. If capitalism is defined as a regime in which the bulk of the means of production are privately owned, then a market society where the means of production are essentially privately owned but where there is a basic income, even a very high basic income, would still be a capitalist society. But of course private ownership is a matter of degree, and the very fact that there is a forced universal redistribution of a significant part of the social product in a uniform way, means that private ownership of means of production, and indeed peoples private ownership of their own human capital, is restricted in an important way. So such a society would certainly not have unrestricted private ownership of means of production even if you could say that in many senses private ownership continued to prevail.

Justifying Basic Income

Youve talked up to now about basic income as an instrument of social and economic policy. In your recent book Real Freedom for All, you also explore a number of normative reasons underpinning the proposal.

When I first set about putting the arguments for basic income the economic argument and the capitalist road to communism argument I found I was confronted first and foremost not by technical, administative and economic arguments, but by moral ones. The main moral objection was that basic income would be giving people something for nothing, and that it amounted to systematic legitimation of free riding on the part of the idlers at the expense of the hard workers. And so that forced me to spell out why, fundamentally, I thought this was such a good and fair idea. Just sayingwell this is a good strategy for fighting unemployment without relying on growth, or saying this is a way of achieving in the best feasible way a society in which a great part of the national product would be distributed according to need; this was not enough to face that objection. One needed a coherently articulated plausible conception of social justice in order to tackle it. That led to the whole project which issued in the book. You can see it both as an attempt to answer these objections, and also as an attempt clarify what must have been implicitly in my mind when I found this idea attractive. I couldnt do this by simply discussing in turn the various alternatives to basic income, and by giving a number of ad hoc arguments against them. I had to try to spell out in a systematic way a fairly abstract conception of justice, and then show that, at least under certain circumstances, A significant basic income would be justified by it. That was the whole project of the book. It led me to examine many variants in the ever-expanding set of so-called liberal theories of justice and to try to locate my own views among them.

The core conception of justice defended in the book is that we should seek to maximise the amount of what you callreal freedom available to the least free, the least really free, member of society. Can you explain what you mean byreal freedom? What led you to favour that conception of justice?

Real freedom is a term drawn from an old Marxist tradition. In that tradition there is often a contrast drawn between formal freedom, which is just a right to do as one might wish, and real freedom, which includes this right, but goes beyond it by also taking account of the means that are required in order to do what one might wish to do. So real freedom is related to the means for doing what we might wish to do. What the conception of justice derived from this requires us to do, is to distribute in a fair way all the resources at our disposal, whether those be in the form of external objects or of human powers and abilities. By fair way is meant a maximin or leximin way: in other words a distribution such that those who receive least receive more than what those who receive least would receive under any alternative arrangement. Another way of expressing what I have in mind is that we have very different life chances because of our having different parents, because of our being the beneficiaries of greater of lesser amounts of gifts or bequests from other people, and above all because of the jobs and professional possibilities to which we have access in very unequal ways. According to my view, all these things which we receive in very unequal amounts should be distributed in such a way that those who have the least of them should have as much as possible. That is the essential notion.

The connection between that conception of justice and basic income seems to be a contingent one, in the sense that it might be that in different societies different specific social policies or tax and transfer regimes would better achieve the objective of leximinning real freedom than the basic income proposal would. But youve also explored other normative justifications which seem to have more of an entitlement basis, for instance, justifications which assert the natural right of people to the earths natural resources, and the idea of a rent on them. How do you see those two approaches as combining?

Well, I dont think they can be combined, but I think that in some respects they look alike. The view defended by some left-wing libertarians, such as Hillel Steiner, consists in saying that there are some basic entitlements, and among these entitlements is an entitlement of each member of society, or of mankind, to an equal share in the natural resources. They claim that this leads to the justification of a basic income at a level that would match the competitive value of an equal share of these resources. Now this would have the same implication as the view I defend in the very simple world of an island in which there are no resources except for natural resources and in which we consider that all that is given to people (people who are equally endowed with skills) are these natural resources. Under those circumstances, my own conception of justice, and the view of justice that is based on these equal entitlements in land plus the ownership of each person by herself, would lead to exactly the same result.

But as soon as we get into a more complex world, the implications are different, and it becomes clear that the rationale behind the entitlement argument is quite different from my own. My view is not that we have specific entitlements to things that were not produced by anyone. Rather, I believe that all the things we might receive and, indeed the opportunities open to us even those produced by people who are now alive are up for fair redistribution between us. So my starting point is not a view that justice consists in respecting pre-social entitlements. My conception of justice is an equal-concern conception. What is primary is a fair consideration of peoples interests, not their entitlements. But it is opportunity-oriented (rather than outcome-oriented): people should be made responsible for their choices, and societys responsibility is just to provide them with fair opportunities. But I have a very strong notion of what these opportunities consist in, and so that leads to my saying that what we have to do is to maximin the value of what people receive. That leads to basic income, but a basic income set at a level that is more generous than would typically be justified according to the entitlement perspective, because it allows us to consider far more things for redistribution than just natural resources. In certain circumstances, though, it could also justify a lower level of basic income than the libertarian view. This is because I regard what people have or lack in terms of talents and abilities as also providing a basis for legitimate redistribution. That could imply a lower level of basic income to allow for some targeted redistribution to the people who are less talented than average, or who are disabled.

It sounds then as if the system that you favour is quite similar to Rawlss system of justice, with two important differences. First of all, that you have a different currency for justice: you favour real freedom or opportunities, as opposed to his primary goods; and secondly, that while he sees society as a co-operative venture for mutual advantage you include within your distributive scheme even those unwilling to cooperate to produce the social product. Is that a fair way of characterising the difference between you and Rawls?

I think there are more differences than that. The second of the two differences you mentioned has more to do with Rawlss later adjustments to the theory rather than the initial formulation in A Theory of Justice. The notion that beneficiaries must also be cooperators is left rather vague by Rawls in his first book and not incorporated in his principles. Where there is of course a difference is in the currency of the primary goods governed by his difference principle, in the sense that I lump together a number of elements that are listed separately in his principles into a very strong notion of opportunities. I propose steering the distribution of external resources according to a unified metric which takes account of both social and economic advantages and opportunities. A third difference is that I try to deal with inequalities in peoples internal endowments, inequalities concerned with the distribution of talents and abilities or disabilities. Rawls leaves this to one side, for methodological reasons, but he never goes back to deal with it systematically, as I aim to. Finally there is also a significant difference between the content of Rawlss first principle which guarantees the basic liberties and my constraint of formal freedom or self-ownership. For example, I do not regard universal suffrage as a constraint on the fair distribution of resources. Universal suffrage is extremely important, but it is justified only instrumentally as an essential component of those institutions which will safeguard the closest possible approximation to social justice.

One persistent line of criticism that you have already referred to comes out of both the liberal and the socialist traditions, and its rooted in the hostility that both of those traditions have to the idea of free riding the idea that there might be people who benefit from a co-operative scheme but arent willing to contribute towards it. Many peoples opposition to a basic income scheme has been on just those grounds, that it appears objectionable from the point of view of justice because it allows some people to exploit those who do the work in society.

Thats an objection that I found highly relevant and which needed to be tackled and in a way drove the writing of the whole book. The basis of my justice-based answer to that objection is to point out that part of what looks like the product of a persons labour, part of the income, simply consists of the value of those scarce resources which that person has to appropriate in order to produce what she or he produces, and in order to earn the associated income. People fail to realise that much of the income that goes to labour in fact derives from our common inheritance of resources. Most of the income that is generated by labour in our society is generated within the context of jobs. Now jobs are very unequally accessible to people and even if everyone had a job there would still be many jobs that are restricted to a small number of people because many people do not have the talents that are required in order to perform them. Even more obviously, in a situation in which there is mass involuntary unemployment, one can see that the possibility of generating income is subject to the condition that one first appropriates those scarce resources which belong to the institutional structure of society, i.e. the jobs provided by various sorts of organisations. Even self-employment can only exist because of the complex organisation of our markets. So what I ask people who make this free-rider objection to realise is how large this background of gifts that we receive in all sorts of forms, actually is. These gifts are appropriated to a very unequal and unfair extent by the people who happen to be able to contribute by having the best paid and most attractive jobs.

And therefore participation in production is not required to justify access to an income?

I am not at all against promoting the participation of more people in production, even in a fairly narrow sense. I think its a tragedy for our society that so many people are excluded from such participation, and have to try to adjust their ambitions and their wishes to take account of this. But we will only be able to fight against this in a fair and effective way by first admitting that this should all be done on the basis of a fair distribution of these resources that will empower people: especially those at the bottom of the talent and human capital hierarchy. This justice-based reply to the objection is then combined with more pragmatic arguments that have to do with an acceptable way of fighting unemployment.

Let me press on to some other criticisms of the basic income proposal. One line of criticism that might be made is concerned with the effectiveness of the proposal. You favour a scheme of unconditional basic income, but it might be that the situation of the worst off in society would be better served by a conditional transfer system a welfare state with capitalism, such as the West European countries have at the moment. Would you think that a serious possibility?

I have never denied that one may conceive of a targeted guaranteed minimum income system that would provide everyone in a society with an income that is higher than a basic income system could ever provide. But for me, what matters is not to provide as high an income as possible to those with the smallest income; and consequently, high purchasing and consumption power to the worst off in society. Rather, what concerns me is to provide them with as large an endowment of resources as possible in order to permit them to conduct their lives as they wish. Doing this involves a number of things besides considering their income. It requires us, for example, to provide some free health care and education. But most significantly, it also requires that we give them the other means available to them in an unconditional fashion. We dont just wish to maximise the value of the consumption bundle which they can buy at the supermarket, but also to extend the life opportunities that are open to them. That means, for instance, enabling them to take on paid activities (if they attach great importance to taking on paid activities) by buying themselves into a job, by accepting some sufficiently attractive low-paid activities which they can accept because of the unconditional nature of basic income. But it also involves giving them the chance to choose to work at less than a full-time job, to devote their time to other non-paid activities: looking after their family; deciphering Sanskrit manuscripts; or getting involved in political or social affairs. This broader conception of what is important from the perspective of distributive justice means that even if the targeted benefits of a conventional welfare state provided a higher minimum level of income than a basic income scheme, that would not be decisive from the point of view of justice. This should, however, be qualified: where a basic income system could not guarantee a level of income sufficient to meet basic needs, then a targeted guaranteed minimum income system would be justified, in conjunction with a low basic income.

One of the features of John Rawlss theory of justice is the importance of the possibility of the constitutional rules by which the society runs being made public, being made accessible to all, and being open to political argument, political debate. Now many of the arguments yo counterproductive) so that those who receive least receive as much as possible?
There are various ways by examples, anecdotes, stories in which you can make these things intelligible and plausible and persuasive to a large number of people. This is especially easy with those who have themselves experienced, or who know people who have experienced, what unemployment means: what it means to want to do jobs you see you could do, but cannot because other people already have them. We can bring people who realise the seriousness of this problem to accept the idea of basic income, in a way that is consistent with requiring a public justification of what we are proposing. And indeed being forced to work out a theory of justice that can appeal to a wide spectrum of people with varied conceptions of the good in a pluralist society is directly related to this requirement of having to provide a justification in the public realm.

The Politics of Basic Income

How do you now see the connection between your work and the Marxist and socialist traditions. For many years now you have been associated with a current of thought broadly known as Analytical Marxism through the September Group and yet the proposal you favour is also supported by many people who dont have any historical or biographical association with Marxism or the left?

For as long as I remember, for as long as I have been interested in social and political questions, I have defined myself as being in some strong sense on the left. I have always found it extremely important for someone on the left to look at Marxism very closely, in a critical way, but I have never defined myself as a Marxist. Yet, I have always felt extremely comfortable within the September Group because it included fellow travellers and not just Analytical Marxists.

Nevertheless, you titled a collection of your essays Marxism Recycled?

I hope the preface of that book makes clear the nature of my relationship to Marxism, which is that I regard it as a very important part of our intellectual and historical tradition. It is something we have to think about, to draw lessons from, seek insights from. But we have to chuck out the parts that are no use and we have to combine what remains with a number of elements that are alien to the Marxist tradition. At the same time I am very strongly in favour of maintaining interest in, and introducing new generations to, Marxist literature. But I have never regarded our task as being one of reconstructing Marxism or reinterpreting Marxism in such a way that it would be a relevant theory for our time. Our task is rather to try to keep doing the kind of work that Marx was doing in his time, which is to combine a deep analysis of the realities of the times with an ethical commitment to fighting against injustice. For this purpose there are still some very useful tools in the Marxist tradition. A typical example is the notion of class, providing it is freed from a narrow interpretation limited to the relationship of capitalists and workers.

That reminds me of a point that came up when we interviewed G.A. Cohen. He said that one thing that characterised the Marxist and socialist movement in the past was a conjunction of certain ethical beliefs albeit sometimes suppressed and the self- interest of a vast number of people. And so you could get a tremendous movement for ethical progress, social progress, off the ground without relying on very much more than the self- interest of an organised class.

I wonder how you see the connection between political movements and ethical commitment as far as basic income is concerned? What kind of social movement do you think could successfully agitate to bring the basic income proposal into life?

The first way of trying to answer that question is by looking at which movements have been most sensitive to the appeal of basic income. From the very beginning of the discussion it has been the Green parties that have been most receptive to the idea, that have discussed it and have incorporated it into their platforms. Now, I dont think the Green movement will succeed in imposing basic income, if only because I dont think they have the strength to become the major party in any country. But as with many of the things they have promoted eco-taxes, slowing down traffic in cities, etc. there is the possibility of their ideas being taken up by those in power. While some impulse may come from the Greens, we might also hope that organisations of the unemployed might adopt and agitate for the idea. However, given the intrinsic difficulties of organising the unemployed and those excluded from society, we should not expect too much from that quarter. In the end, however, it is through political discussion that this idea must prevail; and of course every political discussion involves ethical elements that do not reduce to the self-interest of specific categories. For example, a number of Christian groups have been very active in pushing for the proposal on account of their explicit commitment to a number of values which they believe would be better served this also holds for people in the socialist movement, for whom the advantages of basic income include preserving and strengthening solidarity. These ethical considerations then combine with a defence of basic income on the basis of self-interest: at the same time, we want to advance social justice and we dont want society to generate massive criminality, we dont want society to waste a number of skills that could be used in an effective way. In practice it is inevitable that there will be some complex mixture of ethical and self-interested arguments.

And what about the traditional organisations of the working class the trade unions in particular and also the social democratic parties. Do you think there is a chance that they can be won over to this programme, or do they represent too much the narrow interests of those who are in stable and permanent employment?

On the whole it must be said that the organised working class has been rather hostile to the idea. However, there are a number of remarkable exceptions to this: there are a number of trade unions in various European countries that have been receptive, especially those with a large proportion of women, and with a large proportion of lower paid people. They have realised that their members would benefit from it: that it would enhance the market for unskilled labour, would increase their bargaining power, and also possibly increase the net income of people working part-time and of people working for minimum wages. But on the whole the strategies of unions defending the interests of well-protected workers have not been favourable to proposals that might erode their privileges. Even those unions that organise workers from both weak and strong sectors have tended to prefer policies that seem less threatening to the centrality of work, such as employment subsidies given to employers. This, despite the fact that such policies give more bargaining power to employers than to employees. They prefer such policies because they are more in tune with the idea that you can only get your income through work, and, of course, income from work is partly controlled by the trade union movement. They see that as better than having income some being dispensed by the state without any role for trade unions. Basic income is really a citizens right and not specifically a workers right, and that is unpalatable to some trade unionists.

I have the sense that in so far as this is a live debate in the political community, it is very much a debate at the moment that is confined to West European society. Is that correct, or is there some interest in the idea of a universal basic income in, say, North America, or in Far Eastern societies?

I have never seen the slightest trace of any debate about it in Far Eastern countries. In the United States, there was an active discussion in the 1960s and 1970s and McGovern proposed something very close to basic income as part of his electoral platform for his disastrous campaign in 1972. But, if anything, the United States has moved away from the possibility of basic income. In Canada, by contrast, there have been a number of more recent proposals along these lines (in Quebec, for example). What I have been surprised by is the level of interest in Latin America. There has just been a collection of essays on basic income published in Argentina, and I understand that it has had quite an impact on the public discussion. And a Brazilian Senator from the Workers Party, has been defending a proposal for a guaranteed minimum income for Brazil. This was actually adopted by the Brazilian Senate with the support of a large number of parties. The President of Brazil has said that he is in favour of moving in that direction, by first introducing a guaranteed minimum income for the elderly. And there has also been an impulse to the debate as a result of the killing of landless people by the police. After all, if you cant distribute land so that people have a basis to earn, what can you do in a modern society? A guaranteed income is one solution that you can turn to.

Future Directions

Real Freedom for All came out in 1995 and has made quite an impact. What are your future plans? How do you see your work going from here? Are there other projects in the pipeline, or do you intend to concentrate on developing and defending the themes from the book?

There are three things which Im already engaged in and will occupy me for the rest of my working life. The first is related to one of the matters we have discussed: I want to produce something on basic income that could be read by people with all sorts of levels of education; a work that would cover the ethics of the proposal, but also the economics, the history, and the politics of it. Second, I want to broaden my focus out from basic income, which is only one of the important issues for the future of the welfare state. Another concerns intergenerational transfers: pensions, family allowances, the funding of education, etc. Yet another important area is the fair funding of health care: we have the technology available to prolong our lives almost indefinitely, but is it just to allocate resources to doing this rather than to other things? And of course there are many interdependencies, both among these two sets of issues and with the transfers that go on within the active population, such as basic income.

And the third project?

My third project is about democratic engineering: how should we design our political institutions so that in the long term, or at equilibrium, we can get as close as possible to social justice? This concerns, for example, the design of political institutions in federal states like Belgium: how should we organise the electoral system, how should we structure the allocation of competences between the various levels and types of political organs in such a way as to preserve national solidarity in economic transfers. But this has to be balanced against the need for the various communities and regions in the country to define or to express their own identity. Also, at the European level, how should we design institutions in such a way that we can gradually move towards a stronger union whilst preserving the solidarity that existed in each country, and also whilst building a stronger European social solidarity? Beyond that: how should we design institutions like the ILO, the IMF, the World Bank, the World Trade Organisation? How should we give them enough power, but not too much? All three projects are journeys into new areas which I find fascinating to discover; but they are also intimately related to what I have done before and firmly rooted in my basic ambition: to contribute to the committed but unprejudiced thinking that is urgently needed to guide our struggles.

Notes

1. Originally published in Theory and Society, vol. 15, no. 5 (1986), pp. 63556.

A Basic Income Bibliography

Atkinson, Anthony B. Public Economics in Action. The Basic Income/ Flat Tax Proposal (Oxford: Clarendon Press, 1995).

Eriksen, Erik Oddvar and Loftager, Jorn (eds) The Rationality of the Welfare State (Oslo: Scandinavian University Press, 1996).

Parker, Hermione. Instead of the Dole (London: Routledge, 1989).

Reynolds, Brigid and Healy, Sean (eds), An Adequate Income Guarantee for All (Dublin: Cori, 1995).

Van Parijs, Philippe (ed.). Arguing for Basic Income: Ethical Foundations For a Radical Reform (London: Verso, 1992).

Van Parijs, Philippe, Marxism Recycled (Cambridge: Cambridge University Press, 1993).

Van Parijs, Philippe. Real Freedom For All. What (if anything) Can Justify Capitalism? (Oxford: Oxford University Press, 1995).

Walter, Tony. Basic Income. Freedom from Poverty, Freedom to Work (London and New York: Marion Boyars, 1989).

Bron: http://eis.bris.ac.uk/~plcdib/imprints/vanparijsinterview.html

Petitie van Susan Wiest eindelijk in Duits parlement – Feestelijke demonstratie in Berlijn

admin — Wed, 21 Jul 2010 16:35:58 +0000

De petitie van Susan Wiest over het onvoorwaardelijk basisinkomen is eindelijk in het behandeld in de Commissie verzoekschriften van de Duitse Bondsdag.Op 8 november 2010 wordt deze in het parlement behandeld .

Dit is een reden om feest te vieren. Door het burgerinitiatief onvoorwaardelijk basisinkomen gezamenlijk met "Global Change" wordt een een demonstratie in de vorm van een reusachtige feest georganiseerd. Er worden 100.000 mensen verwacht in Berlijn. Hier meer informatie: http://www.unternimm-das-jetzt.de/.

Het nadeel van de petitie van Susan Wiest is de motivering en blijkbaar eenzijdige oriëntatie op de basisinkomens aanpak door Goetz Werner. Bekend is dat de voorstanders van een basisinkomen en de oprichting van de petitie een omstreden aanpak hebben, met name in de hoogte van het basisinkomen, met uitspraken over belastinghervorming en radicale vermindering van de sociale uitkeringen.

Maar het effect van aandacht is welkom. Het zal ook inspirerend werken voor andere basisinkomen concepten (zie details op deze website). Hoe meer mensen duidelijk maken dat ze echt willen dat er een onvoorwaardelijk basisinkomen komt, hoe sneller wij dit zullen krijgen.

De evenementen die zijn gepland in verband met de hoorzitting van het verzoekschrift zijn een goede kans om het idee van een basisinkomen bij het publiek uit te dragen.

Auteur: 18:07:10 Herbert Wilkens

Vertaling: google&robin
Bron http://www.grundeinkommen.de/18/07/2010/feier-demo-in-berlin-am-6112010.html
Bron: http://www.buergerinitiative-grundeinkommen.de/sheets/newsletter/18vom16.07.2010.htm

Basisinkomen, de film – nu nederlands ondertiteld

admin — Thu, 08 Jul 2010 15:33:50 +0000

Een duitstalige film over het basisinkomen van Daniel Häni & Enno Schmidt. Nu met nederlandse ondertitels. (ook in andere talen beschikbaar)

Namibie: Basisinkomen voor allen (video-duits)

admin — Tue, 06 Jul 2010 10:26:46 +0000

Hoe zinvol en duurzaam is de traditionele opvatting van ontwikkelingshulp? Hoe kan armoede en honger op de lange termijn bestreden worden? Volgens de huidige opvatting zeker niet dat mensen onvoorwaardelijke geld in de hand gedrukt krijgen. Maar precies dat wordt er al enige tijd in een dorp in Namibië gedaan. Een basisinkomen voor iedereen. Zomaar. "

Hier wordt uitgevoerd, wat in het Westen als een aantrekkelijke theorie opnieuw en opnieuw besproken wordt en toch theorie blijft. De nederzetting Otjivero, ongeveer 110 kilometer ten noordoosten van de hoofdstad Windhoek, stelt een micro-Namibië, een micro-Afrika, een micro-wereld voor. Weg van de toeristische gebieden, behoren de bewoners van Otjivero tot tweederde van de Namibische bevolking, die voorheen op minder dan een dollar per dag leefden. Een perfecte plek dus om te testen of en hoe de wereld rechtvaardiger te maken valt.

Het project loopt sinds 2008 en heeft vele critici, waaronder het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Maar de successen zijn duidelijk.

WKvoetbal en Basisinkomencongres de 22e juni 2010

admin — Wed, 23 Jun 2010 07:25:51 +0000

In de ogen van de wereld, heeft Brazilië heel goed gegaan in de afgelopen jaren. Een gebied dat de aandacht trok was zijn strijd tegen de armoede. In deel, de reeds bereikt met de Bolsa Familia. En mede als gevolg van de ambitieuze visie die de Braziliaanse overheid alle sociale programma's gaf toen in januari 2004 president Lula een wet dat het doel van een burger basisinkomen vastgesteld voor alle Brazilianen ondertekend.

Wereldwijd zijn deze moedige stap kwam als een verrassing. Wanneer het internationale debat over het ideaal van een universeel basisinkomen heeft gewoed in de jaren '80, was het duidelijk dat dit een idee beperkt tot de rijkere landen. Veel van deze landen hadden een minimuminkomen ingevoerd, waarvoor de hoofden van de arme gezinnen hebben recht op een uitkering omdat ze geregistreerd staan als werkloos zijn of omdat hun aangegeven inkomsten lager is dan bepaalde drempel. Maar omdat zij een baan vinden, is de uitkering verlaagd of ingetrokken: de inspanning wordt gesanctioneerd door de intrekking van de uitkering. Vandaar de ontwikkeling van de 'werkloosheidsval', waarin mensen de neiging te dalen.

In West-Europa, Noord-Amerika, later in Japan en Korea, academici en activisten begonnen te suggereren dat deze voordelen niet gericht waren afgelast, maar universeel in de vorm van een basisinkomen Burgerschap inkomen betaald aan alle mensen. Als iedereen ontvangt de uitkering, niet alleen de armen, zal ze niet meer te zitten in een armoedeval. Evenmin is er een stigma omdat de rijken en de armen te ontvangen. Is dat niet het doel van universalisering maken de rijken nog rijker, omdat het systeem van de inkomstenbelasting moet zodanig worden aangepast dat de rijken om hun uitkeringen te financieren.

Dit alles maakt veel zin, zo lijkt het, in de rijkere landen die hebben ervaren systemen gerichte transfers en de gevolgen ervan vond, maar niet in landen met een beginnende staat van wellness. Echter, al snel hoorden ze stemmen in Brazilië, Zuid-Afrika, Mexico, Argentinië en elders op het tegendeel. Degenen die geloofden dat een burger het basisinkomen zou eerst verspreid in de rijkste landen, zeggen zij, zijn zo verkeerd als Karl Marx, toen hij zei dat een socialistische revolutie alleen kan optreden in een sterk geïndustrialiseerd land. Waarom? De fundamentele reden is dat de systemen voordelen afhankelijk van het inkomen van mensen zijn bijzonder moeilijk te beheren bij een groot deel van de bevolking leeft net boven de armoedegrens leven en werken in de informele economie.

Ik begreep dit punt als senator Eduardo Suplicy nam me mee naar een opsplitsing in Sao Paulo waarin ambtenaren controleren of de mensen die deel uitmaakten van de Bolsa Familia is gekwalificeerd om de uitkering te zien. Een man met het gebroken glas had om te onthouden hoeveel u heeft gewonnen in het afgelopen jaar, soms werken, soms niet, had een tankstation en hoe zijn vrouw verdiende als dienstmeisje in verschillende huizen en af en toe bij de verkoop van goederen in de lokale markt. Voor veel mensen in moeilijkheden is begrijpelijkerwijs moeilijk om deze dingen met grote precisie te herinneren. Het gevaar van willekeur, oneerlijkheid, vriendjespolitiek en corruptie is in elke hoek.

De unieke structurele oplossing, met een economie grotendeels informeel, is om het systeem van universele voordelen, de financiering met publieke middelen, en niet te persoonlijk inkomen gebruiken als basis van de belastingen.

De Bolsa Familia is een regeling op basis van het gezinsinkomen per persoon. Hoe afhankelijk zijn van inkomsten is kwetsbaar voor alle genoemde argumenten, maar het betekent vooruitgang. Deze belemmeringen kunnen betekenen dat we dan de kinderbijslag blik op de Basic Income Burgerschap.

Om te verplaatsen in de richting van dit doel noodzakelijk is om dit te doen met een geleidelijke belastinghervorming. Kan worden gecombineerd met de verplichting van de aanwezigheid op school, in de mate dat deze verplichting echt een bijkomend voordeel van het onderwijs, die anders zouden worden zonder dat het verstrekken, in plaats van intrekking van de inkomenszekerheid van de gezinnen meer kwetsbaar. Een situatie die buiten de eis van inkomen moet worden beoordeeld in termen van welke van deze twee soorten effecten zal zegevieren. Bijvoorbeeld, voor de meer veeleisende voorwaarden in termen van leerprestaties, hoe waarschijnlijker het is dat gezinnen zijn slechter af gestraft.

Onnodig te zeggen dat de Basic Income Burgerschap, zoals Bolsa Familia, zijn niet wondermiddelen. Ze moeten deel uitmaken van een breder sociaal beleid, dat ook de universele access tot water en elektriciteit, op een goed niveau van basis-onderwijs en gezondheidszorg voor iedereen. Maar de Basic Income Burgerschap is een centraal onderdeel van een reeks van beleid dat serieus kan worden gebracht om de doelstellingen van "zero honger" en "werk voor allen" in de hedendaagse omstandigheden wedstrijd.

De Braziliaanse ervaring is opmerkelijk, maar nog steeds ver verwijderd van het einde van de weg. Zullen worden vergeleken met de ervaringen van andere landen en onder toezicht sympathiek, maar kritisch zijn, een groot aantal wetenschappers uit vele landen in de 13e. Internationale Congres van de Basic Income Earth Network (Bien), of Global basisinkomen worden gehouden aan de Universiteit van São Paulo op 30 juni, 1. th en 2 juli de volgende (zie www.bien2010brasil.com).

Brazilië kan de weg tonen naar andere landen om nog verder te gaan dan het deed in de richting van een echte Basic Burgerschap Inkomen? Ongetwijfeld zal het moeilijker dan het winnen van de World Cup opnieuw. Maar voor veel mensen in dit land en over de hele wereld is veel belangrijker.

Auteur: Philippe Van Parijs – O Estado de S. Paulo
Leraar van de katholieke universiteit van Leuven en Harvard University, is voorzitter van de RAAD VAN BIEN

Vertaling van het Portugees in het Nederlands door translate.google.com

Bron: Email aan alle basisinkomensorganisaties: Art Van Parijs Estado Editado 06 2010.doc

Teken de petitie voor een Europees Basisinkomen

admin — Fri, 04 Jun 2010 06:29:10 +0000

Er loopt een petitie om de leden van het Europese Parlement te laten inzien dat een Basisinkomen beter is dan volledige werkgelegenheid.

De petitie is te tekenen bij http://www.petitiononline.com/qd4e/petition.html

To: The members of the national parliaments of Europe and the members of Parliament in the European Union

When the European project goes on with a single currency we believe there will be an increasing need to develop new mechanisms for distributing wealth between nations and to regions and individuals. We believe, in short, that it is necessary to introduce some form of a partial basic income if the absolute poverty – and its associated problems – is to be eradicated. This reform could be financed from the European budget, from national budgets, from a so-called Tobin Tax, from a battery of eco-taxes throughout Europe and from reduced bureaucracy. The funding may also come from other sources.

The point is not that we want to have basic income instead of a politics of full employment, but that we think that a partial basic income is what would best serve the less fortunate citizens of our societies. The point is also that we think that the need for some form of basic income will become the more obvious as the integration goes on. That is, if we think it is important to eradicate the absolute poverty. Last but not least we think it is necessary to fill the European citizenship with something real if it is going to mean anything at all for the ordinary citizen. So long as we don't have a real economic content in the European citizenship we do not think that the necessary support for a further integration can be taken for granted. We therefore demand from our politicians, especially those who believe in a further integration and a common currency, to take this demand serious.

Economisch model onvoorwaardelijk basisinkomen (Engelse film)

admin — Fri, 28 May 2010 12:13:20 +0000

Een model voor de financiële stabiliteit van de staat en de economie in een sociaal statuut zoals het heden bestaat (Duitsland bijvoorbeeld). En hoe een onvoorwaardelijk basisinkomen [OBI/UBI] kan worden gerealiseerd. In deel 2 hoe consumptie-of inkomstenbelasting als geheel vervangen kan worden door een andere soort belasting.

BELANGRIJKE CORRECTIE: op 8:57

Een fout: de verbruiksbelasting op de linkerzijde is verkeerd. Met de juiste cijfers, de UBI is in feite mogelijk, ook met de verbruiksbelasting (bij 75% in het voorbeeld)! Dankzij de gebruiker VictorRecords1 die er op wees!

Onvoorwaardelijk Basisinkomen: Een film-pleidooi voor een radikaal idee (duits)

admin — Thu, 20 May 2010 18:36:30 +0000

100 minuten over het idee van een Onvoorwaardelijk Basisinkomen. De Duitse cultuuractivisten Danierl Häni en Enno Schmidt proberen het idee populair te maken via Youtube.

Die Idee vom garantierten Grundeinkommen ist einfach: Ein Einkommen für alle, ohne einen damit verbundenen Zwang zur Arbeit. Die Basler Kulturaktivisten Daniel Häni und Enno Schmidt versuchen mit ihrem Film "Grundeinkommen" die Idee populär zu machen. Eine Utopie?
Mit den einfachen Mitteln der "Youtube-Generation" erklären sie in 100 Minuten die Idee des Grundeinkommens. Und angesichts der Ratlosigkeit in den internationalen Finanzmärkten stoßen ihre Ideen zunehmend auf Begeisterung.
Aber: Kann die Idee überhaupt funktionieren? Oder würde die Gesellschaft bei garantiertem Einkommen im ausgiebigen Nichtstun versinken?
Häni und Schmidt sind zu Gast bei Michael Sennhauser.

Bron: http://www.youtube.com/user/ForMoreDemocracy#p/u

Wordt het Basisinkomen in Griekenland serieus genomen?

admin — Wed, 19 May 2010 10:21:33 +0000

Met het zoeken op de term Basisinkomen kun je ook, als je eerst de term laat vertalen door google, stukken vinden in andere talen. Omdat een van onze Basisinkomensfans op dit moment in Griekenland verblijft, en hij daar opzoek is naar Griekse Basisinkomensfans, is de vertaling van Basisinkomen : Βασικό εισόδημα (basiko eidosnuma). Het onderstaande stuk is door Google vertaald uit het Grieks en is best te lezen. Wanneer er iemand is die het in een beetje beter Nederlands om wil zetten, dan kun je de vertaling sturen aan info (a) basisinkomen.nl.

Bron: http://www.makthes.gr/news/economy/33174/

Vertaald uit het Grieks door Google

Basisinkomen: moeten we serieus nemen een utopie?
Categorie: Economie Datum: 01/02/2009
Angelos Stergiou, hoogleraar Recht, Universiteit van Thessaloniki

Met de ineenstorting van de mythen bevorderd door het neoliberalisme (bv. de apotheose van het marktmechanisme voor het overleven van alle mensen) terug naar het debat voorstellen voor de heropleving van de verzorgingsstaat.
Deze zijn voornamelijk financiële steun voor de direct getroffen door de economische neergang. Zo, vermenigvuldig de stemmen op een gegarandeerd minimuminkomen in te voeren. Wij op onze beurt, voegen we (of liever weer op de rails), ook een manier om meer realistisch is, het basisinkomen (basisinkomen), ook bekend als universele uitkering (toewijzing Universelle).

Het basisinkomen, in andere, salaris of loon van burgerlijke vrijheid is, ruw geschat, want er zijn verschillende versies, de betaling aan een persoon, vanaf de geboorte tot de dood, een inkomen, dat helpt om in basisbehoeften geen enkele voorwaarde schaarste of een ander terug (arbeidsaanbod). Op de universaliteit van de betaling van het basisinkomen zou omarmen alle burgers zonder discriminatie en stigmatisering.

Deze subsidie zal worden toegediend in de naam van de menselijke waardigheid, de fundamentele behoeften van levende personen, fysieke beveiliging, en is onafhankelijk van betaalde arbeid. Het recht op een bestaansminimum inkomen, waarvan het bedrag kan worden geplaatst net onder het minimumloon, zal absorberen andere sociale voordelen die zich voordoen met een bepaalde oorzaak hebben, zoals werkloosheid, de vergoeding voor verwarming, enz. De rijkste, terwijl ook het nemen van deze inkomsten zal terug via de belastingen.

Met het basisinkomen komt voornamelijk verdeeld tussen inkomen en beroep. Iedereen zal zijn als gevolg van deze eigenschap alleen al, een voldoende inkomen om fatsoenlijk te leven. De dissociatie van de fundamentele inkomen uit arbeid zal leiden tot een omkering van hun werk – loon: het inkomen aproupotheto wordt een prioriteit en het verschaffen van werkgelegenheid wordt een alternatieve en creatieve aard. Zo, het individu, bevrijd van de beperkingen van de arbeidsmarkt, kunnen we besteden aan andere activiteiten (familie, sociaal, cultureel en politiek). Tot instelling van een basisinkomen, zal het recht op arbeid niet langer worden gezien als een bekentenis van elke operatie en uiteindelijk tot de vervreemding van het individu te accepteren.

De invoering van een basisinkomen katelexan vele denkers vanaf tegenovergestelde ideologische afkomst. Dit eenvoudige idee heeft een opmerkelijke intellectuele geschiedenis. Van de marxistische utopisten (Charles Fourier) tot een "negatieve belasting" van de liberale economen (Milton Friedman), de winst convergentie punt was overleving van degenen die aanvaarden, in sommige opzichten, het scheiden van de economische activiteit in de sfeer van solidariteit. De utopie van een recht om inkomsten die niet gerelateerd aan de economische activiteit, is terug in Europa in de jaren '80, nu aanspraak maken op een haalbare vorm. In deze tijd van diepe economische crisis, het basisinkomen biedt een radicaal alternatief, terwijl de structurele tekortkomingen van de markt te creëren voor fatsoenlijk werk.

Hoewel op internationaal gevestigd netwerk, zelfs de supporters van de universele voordelen (zoals bien, basisinkomen European Network), Griekenland, het idee van een dergelijke uitkeringen blijft politieke, wetenschappelijke, ideologische adiatypoti. De uitvoering van de universele uitkering telt reeds een aantal tests: van de pioniers van de gemeenschap Speen (systeem Speenhamland, 1795), tot de meer subtiele en specifieke denatureringsmiddel, zoals de subsidie door de staat van Alaska om elke inwoner van de (1982), door inkomsten uit de olie-exploitatie.

Waarom is momenteel op zoek naar bredere vormen van solidariteit? Simpelweg, omdat de bestaande instellingen van bescherming op basis van het werk, in toenemende mate niet in staat om effectief om te gaan met armoede en sociale uitsluiting. Bv de uitholling van de rechten van werknemers leidt tot een geleidelijke afbraak van de bescherming van verzekeringen. working poor (werkende vandaag Poors) wordt morgen arme gepensioneerden. Fixatie op lage lonen, niet alleen van invloed op de huidige inkomen van de werknemers en pensioenrechten. En naarmate er meer premie-systeem is zowel zal veranderen aan de loonontwikkeling spiegel.

Aan de andere kant, de aanwending van de reserves in een zenuwinzinking. De Staat beheer van de reserves is primair verantwoordelijk voor hen vloog. Laten we echter niet vergeten dat wie de reserves van verzekeringsmaatschappijen beheert, hun prestaties vereist een gezonde kapitaalmarkt. De weddenschappen systeem, voor de terugbetaling van de bijdragen, onder voorbehoud van omstandigheden buiten zijn controle door de samenleving, maar door de markt. En het is vrijwel zeker dat na verloop van tijd volatiliteit van de markt.

Van haar kant, de werkloosheidsverzekering is niet voldoende om een adequaat vangnet te creëren. In ons land, de dekking van het risico meer frictiewerkloosheid georiënteerd blijft ver onder de Europese normen. Veel werklozen worden gehouden van de bescherming, terwijl deze niet in staat aan te gaan binnen het beschermend cordon een klein bedrag van de toelage voor een korte tijd.

Ook de moeite waard om het falen van de inzetbaarheid te tonen. Bevordering van reïntegratie vereist een volledige baan van het werk. In feite zijn alle mechanismen voor terugkeer naar het werk duwde de werkloosheid tot een slechte kwaliteit van banen. De herdefiniëring en de heroriëntatie van werkloosheidsuitkeringen liep in wezen als een mechanisme aan te passen aan een veranderende arbeidsmarkt heeft geen behoefte aan zogenaamde "makergasies, dat wil zeggen tijdelijk werk en onderbetaald.

Het idee gegeven aan elke persoon met een basisbedrag dat de financiële onafhankelijkheid te waarborgen is eenvoudig. Ook is afgesproken dat de universele uitkering is een vorm van rechtvaardige herverdeling van rijkdom geërfd en produceerde een land. Dit simpele idee is als negatief beoordeeld door velen. Hij is vooral rekening gebracht als de rand van de samenleving aoton vergoeding als loon van de uitsluiting, als val-inactiviteit werkloosheid. Deze bezwaren kunnen worden tot op zekere hoogte, nog steeds geldig, maar zal wegkwijnen in de voorkant van de toekomstige behoefte aan zulk een inkomen te institutionaliseren.

Het werk blijft voor het moment de belangrijkste route voor bijmenging. Maar wanneer het niet mogelijk is, zal het nodig zijn om de individuele ondersteuning via de inkomsten. De toekomst van het idee van een basisinkomen (universele uitkering) geldt niet alleen nationaal, maar ook in Europa (een inkomen te garanderen, gaat het Europese burgerschap, aldus Jean-Marc Ferry). Iets wat ondenkbaar was gisteren, vandaag en morgen kan besproken worden, natuurlijk. Aangezien de maatregelen voor de bescherming van het milieu is een manier om de aarde te redden, dus het inkomen is er (een beetje herverdeling van de rijkdom op een nationale en mondiale klimaat) is een causaal verband voor het voortbestaan van de mens. Het recht op een basisinkomen, ongeacht van het hebben van een baan kan een garantie van vrijheid geworden, gelijkheid en zekerheid voor particulieren (A. Gorz).

In een tijdperk metaergasiakis samenleving. De meest doorslaggevende argument ten gunste van de oprichting van een universele inkomen is, dat wij hier in een diepe crisis van de werkgelegenheid in het tijdperk van metaergasiakis samenleving. Weg onvermijdelijk, banen steeds verminderd. De schaarste en onzekerheid van de werkgelegenheid is niet een cyclisch fenomeen. Aan de andere kant, de eeuwigdurende economische groei is voor het milieu destructieve. Om deze vicieuze cirkel te overwinnen zal hebben om de bestaande vormen van solidariteit te overwinnen. Daarom zal de primaire zorg van de toekomstige samenleving niet zo open-ended en daardoor de groei te creëren banen, zoals de evenwichtige gebruik van middelen en de rechtvaardige verdeling van rijkdom existing.

Eine Verletzung der Armen

admin — Fri, 14 May 2010 19:32:39 +0000

BIG-Koalition enttäuscht von Präsident Pohamba – Studie soll den Weg weisen

Nach der ablehnenden Äußerung von Präsident Hifikepunye Pohamba zur landesweitenAuszahlung des Grundeinkommens (BIG) hat sich nun die BIG-Koalition zu Wort gemeldet. Siezeigt sich enttäuscht und regt die Bildung eines Gremiums an, das eine Studie anfertigen soll.

Windhoek – Es sei zu begrüßen, dass das Staatsoberhaupt „endlich sein Schweigen zu BIG gebrochen hat“. „Trotzdemsind wir gleichzeitig schockiert und enttäuscht von den Äußerungen des Präsidenten“, erklärte Bischof Zephania Kameeta,Vorsitzender der BIG-Koalition, am Mittwoch in Windhoek. Diese Äußerung sei eine Verletzung der Armen undArbeitslosen, fügte er hinzu. Pohamba hatte vor kurzem die landesweite Auszahlung von BIG (ohne Gegenleistung)abgelehnt, weil dies die Menschen zum Nichtstun animieren würde und es zugleich ein Ausnutzen der Menschen sei, diearbeiten würden (AZ berichtete).

Nach Ansicht der BIG-Koalition ist das Grundeinkommen die einzige Möglichkeit, den drängenden HerausforderungenNamibias effektiv zu begegnen. Dazu zählte man die Arbeitslosenquote (über 50%), die höchsten Einkommensunterschiede weltweit, die Unterernährung von Kindern unter fünf Jahren (24%), die steigende Zahl derSchulabbrüche sowie nicht erreichten Abschlüsse der Klassen 10 und 12 sowie die wachsende Landflucht durch„verzweifelte Arme vom Land“ auf. Überdies verweist die BIG-Koalition auf die Erfolge in dem Dorf Otjivero/Omitara, wodas Grundeinkommen (100 N$ pro Monat und Person) im Rahmen eines Pilotprojekts zwei Jahre lang ausgezahlt wurde.Dort seien Arbeitslosigkeit, Unterernährung und Schulabbrüche deutlich gesunken sowie die Gründung vonKleinstunternehmen enorm gestiegen (um 300%). „Die Leute haben ihre menschliche Würde wiederbekommen. Ist dasnicht Grund genug für eine schnelle Einführung von BIG?“, fragte Kameeta. Und weiter: „Werden die Ressourcen diesesLandes nur für die reiche Elite und auf Kosten der Armen und Arbeitslosen genutzt?“

Der Bischof erklärte, dass man weiterhin „für eine landesweite Einführung von BIG als Sache der Dringlichkeit“ werbenwürde. Er schlug überdies vor, dass der Präsident ein Beratungsforum gründet, das sich aus Vertretern von Zentralbank,Nationaler Planungskommission, Finanzministerium und BIG-Koalition zusammensetzt. Dieses Gremium soll eine Studieanfertigen und eine entsprechende Empfehlung für die Regierung aussprechen. „Was auch immer das Ergebnis ist, wirwerden es akzeptieren“, so Kameeta.Von Stefan Fische

BIEN – Basic Income Earth Network – NEWSFLASH 61, May 2010

admin — Tue, 11 May 2010 18:35:29 +0000

The Basic Income Earth Network was founded in 1986 as the Basic Income European Network. It expanded its scope from Europe to the Earth in 2004. It serves as a link between individuals and groups committed to or interested in basic income, and fosters informed discussion on this topic throughout the world.
The present NewsFlash has been prepared with the help of Paul Nollen, Simon Birnbaum, David Casassas, Gwang-eun Choi, Claudia & Dirk Haarmann, Jennifer Lee, Jim Mulvale, Ian Orton, Dorothee Schulte-Basta, Liesbeth Van Criekingen, Ingrid van Niekerk, Philippe Van Parijs, Karl Widerquist, and Thérèse Davio.

NewsFlash 61 (May 2010) is available in PDF version at www.basicincome.org

_____

CONTENTS

Editorial: A Slate of Nominations for BIEN Executive Committee

1. Events

Montreal, Sao paolo, Atlanta

2. Glimpses of national debates

* BELGIUM: Senator suggests implementation of basic income in Haïti.
* GERMANY: Petition on Basic Income at the Official “Petitions Committee”
* GERMANY: Green parliamentary group discusses basic income pilot project
* SOUTH KOREA: Basic Income Coalition has been launched

3. Publications

* DUTCH
Vereniging Basisinkomen (2010), Nieuwsbrief Basisinkomen, Issue 53, …

* ENGLISH
Citizen’s Income Trust (2010), Citizen's Income Newsletter…
COLOMBINO, Ugo, LOCATELLI, Marilena, NARAZANI, Edlira, O'DONOGHUE, Cathal (2010), ‘Alternative Basic Income Mechanisms’…
FORD, Martin (2010), The lights in the tunnel…
Social Justice Ireland (2010), An Agenda for a New Ireland…

* GERMAN
PATRY, Eric (2010), Das bedingungslose Grundeinkommen in der Schweiz…

* JAPANESE
TATEIWA Shin'ya & SAITO Taku (2010), Basic Income: Possibility of the Minimal State that Distributes, …
The Advanced Institute for Law and Politics (2010), J-Mail Newsletter 32…

4. New Links

5. About the Basic Income Earth Network

_____

NewsFlash 61 (May 2010) is available in PDF version at www.basicincome.org

BIEN's NewsFlash is mailed electronically every two months to over 1,500 subscribers throughout the world. Requests for free subscription are to be sent to bien(a)basicincome.org

Halsema: basisinkomen zo snel mogelijk invoeren

admin — Thu, 01 Apr 2010 08:54:47 +0000

Nadat Femke Halsema van GroenLinks vorig week nog verklaarde via Twitter "Ik ben een verklaard tegenstander van een algemeen basisinkomen", is ze nu helemaal om. Een basisinkomen is de beste oplossing voor alle problemen rond AOW, huisvrouwen en studenten.

Na een telefoontje van Premier Juncker van Luxemburg aan Femke Halsema, is ze helemaal om. Juncker heeft een samen met Susanne Wiest een belronde heeft gedaan langs alle partijleiders van de EU. Hierin kon hij overtuigende bewijzen kon geven over hoe het in korte tijd mogelijk is een onvoorwaardelijk basisinkomen voor alle Europeanen in te stellen.

Halsema is er ook achter gekomen dat de berekeningen over het financieren van een onvoorwaardelijk basisinkomen telkenmale door de gevestigde politiek onder tafel zijn geschoven.

natuurlijk is dit een 1 aprilgrap van de webmaster

Juncker: We hebben in Europa een basisinkomen nodig

admin — Sat, 27 Mar 2010 17:16:49 +0000

Jean-Claude Juncker antwoordde in november 2006 in een interview met de Frankfurter Rundschau op de vraag

Welke minimumnorm vindt u onmismaar in de EU?

Een basisinkomen. Dat betekent: Iedereen die een EU-land woont heeft recht op een minimuminkomen. Dit moet uiteraard niet overal gelijk zijn. Brussel kan niet aangegeven wat het bedrag zou moeten zijn, maar zou basisregels moeten formuleren voor een fundamentele sociale zekerheid.

Lees het hele interview hier: Juncker_wir_brauchen_in_Europa_ein_Grundeinkommen_fuer_alle

Jean-Claude Juncker (1954) is sinds 1995 minister-president van Luxemburg. Hij was staatssecretaris en minister onder meer van Financiën en bekleedde functies bij de Wereldbank en het IMF. Sinds 2004 zit hij de Eurogroep voor. Juncker is lid van de Christelijke Volkspartij van Luxemburg en leidt een coalitie van christendemocraten en sociaaldemocraten.

http://www.europa-nu.nl/id/vhyzn0sukawp/j_c_jean_claude_juncker

Basisinkomen in Duitsland in beweging

admin — Thu, 25 Mar 2010 18:54:35 +0000

Het begint te roeren in Duitsland. Door middel van een grote campagne hebben bewegingen in Duitsland (en Zwitserland en Oostenrijk) het basisinkomen op de agenda kunnen zetten. Opvallend is dat er daarbij niet ingezet wordt op een basisinkomen vol mitsen en maren, zoals elders vaak gebeurt, maar nadrukkelijk een omvangrijk “bedingungsloses Grundeinkommen” geëist wordt, een ‘onvoorwaardelijk basisinkomen’. De campagne loopt nu in volle vaart en er worden inventieve middelen bij gebruikt.

Er wordt al heel lang gedebatteerd over de mogelijkheid om een systeem van gegarandeerd minimuminkomen in te stellen, en daarvoor zijn allerlei verschillende modellen bedacht. Al in Thomas More’s Utopia (geschreven in 1516) wordt voorgesteld om zoiets in te stellen om te voorkomen dat mensen dieven moeten worden. Bij het Duitse model wordt nu uitgegaan van een inkomen van tenminste 1000 euro per maand, dat gepaard gaat met een sterk vereenvoudigd belastingsysteem. Verschillende geloofwaardige berekeningen leggen uit dat dit makkelijk uit kan, aangezien het allerlei andere (dure) systemen van sociale voorzieningen zal vervangen, inclusief de bureaucratie erachter.

Een initiatief dat sterk heeft bijgedragen aan de campagne was een (parlementaire) online petitie van Susanne Wiest die in december 2008 gelanceerd werd. De petitie had binnen een paar maanden al meer dan de 50.000 ondertekenaars om door het Duitse parlement in behandeling te moeten worden genomen. In dat voorstel wordt zelfs gesproken over een basisinkomen van 1500 euro voor volwassenen en 1000,- voor kinderen.

Er zijn ook voorstellen voor een wereldwijd systeem van basiszekerheid, en er is een internationaal netwerk; BIEN. Op een conferentie in Seoul is een verklaring opgesteld waarin een algemeen wereldwijd basisinkomen gevraagd wordt.

Lees verder op globalinfo.nl

Bron: http://www.globalinfo.nl/Nieuws/grote-duitse-campagne-rond-basisinkomen.html /

Straatinterviews in Duitsland over Basisinkomen

admin — Thu, 25 Mar 2010 15:55:29 +0000

De charmante Alice van Die Stimme des Volkes interviewt op straat mensen met onder andere de vraag: " Wat voor werk zal je doen als er voor je inkomen gezorgd word?"

Die Dr. Sacha Lieberman geeft in de straatinterviews goed uitleg over de antwoorden van de mensen die zijn geïnterviewd. Op deze manier word het basisinkomen in ieder geval ook nog eens wetenschappelijk onderbouwd.

Die Stimme des Volkes ist ein monatlich erscheinender Videopodcast. Alice Grinda befragt die Menschen auf der Strasse zu verschiedenen Themen wie Liebe, Politik, Kommerz und Zeitgeist. Der Podcast ist unter allen großen Podcastportalen zu abbonieren. Mehr unter www.diestimmedesvolkes.com

http://www.diestimmedesvolkes.com/stimme_des_volkes/folge13.html

Grundeinkommen trailer van de film (nl ondertiteld)

admin — Sun, 07 Mar 2010 09:44:44 +0000

De trailer van de eerste film over het toekomsthema dat niemand koud laat: Een onvoorwaardelijk basisinkomen voor iedereen. Het roept emoties en vragen op: Meer mogelijkheeden voor eigen initiatieven? Of de ondergang van de prestatiemaatschappij? En hoe moet dat betaald worden? De film lost het vastgeroeste idee op, laat op een verrassende manier het mee- en verderdenken zien.

Stellen we ons het basisinkomen op persoonlijk vlak voor, dan brengt dat ons nieuwe energie in alle maatschappelijke hoeken. Het is een verrassende film over een wat saai onderwerp.

Hieronder de link naar een gedeeltelijk vertaalde versie van de hele film

http://dotsub.com/view/26520150-1acc-4fd0-9acd-169d95c9abe1

Wij zoeken nog mensen die de film in zijn geheel willen vertalen.

Basisinkomen schud de gemoederen in Duitsland

admin — Sun, 28 Feb 2010 18:37:32 +0000

Een uitzending van Anne Will op het Duitse ARD met een discussie over de HartzIV (een Duits werkgelegenheidsprogramma) houdt de gemoederen bezig. Een Flasmob (plotselinge bijeenkomst) op het blog van Anne Will is door de moderatoren afgesloten. De basisinkomensaktivisten hebben zich daar erg kwaad over gemaakt.

Anne Will und das Grundeinkommen

HartzIV Diskussion. Ein Flashmob und die Folgen

mm/tdz. 27.02.2010 – Bei Facebook ist gerade der Bär los. Das Thema Grundeinkommen und Anne Will lässt die Wogen hochgehen. Worum geht es? Grundeinkommensaktivisten hatten einen so genannten "Flashmob" auf der Internetseite von Anne Will zu eben dem Grundeinkommen geplant. In der Anne Will-Sendung von Sonntag wird es um HartzIV gehen. Kommentare zu diesem Thema aber, so hieß es eine ganze Weile auf der Kommentarseite der Sendung von Anne Will, würden nicht mehr zugelassen: "Bitte sehen Sie davon ab, aufgrund der Flashmob-Initiative unseren Blog mit Kommentaren zum Grundeinkommen zu überfluten. Die Beiträge werden nicht freigeschaltet." So lautete die lapidare Mitteilung. Dabei wird die Frage nach dem Grundeinkommen inzwischen immer öfter in allen möglichen Zusammenhängen, Medien und auch in den Parteien diskutiert. Das Vorgehen der ARD-Redaktion aber ärgert die Grundeinkommensbefürworter, insbesondere Susanne Wiest, die mit ihrer E-Petition zum Bedingungslosen Grundeinkommen der Sache etwas mehr Wind unter die Segel geblasen hatte. Die Rede ist von Zensur bei der ARD.

Wir fragten Susanne Wiest via Facebook, was sie besonders aufregt. Ihre Antwort: "Ich erlebe zum ersten Mal in meinem Leben öffentlich rechtliche Zensur. Das dort nicht alles zum Besten steht habe ich schon manchmal befürchtet. Aber es so direkt zu erleben, hier bei uns, in unsrem selbstbezahlten öffentlich rechtlichen Sender, der ARD, das haut mich dann doch um. Es zeigt sich ein kaltes Gesicht hinter der lächelnden Maske."

Es geht um die Frage, so Susanne Wiest, wie wir in unserem Land leben wollen. "Wir sind die Bürger. Wir sind der Souverän. Wir können das entscheiden und dafür halte ich es für wichtig miteinander zu sprechen und uns auszutauschen."

Für Susanne Wiest ist es wichtig, einen anderen Politikstil zu pflegen als den, "der uns zurzeit von den gewählten Volksvertretern und auch von den Medien vorgemacht wird". Ihr geht es um das Zuhören, um das Fragen und um die ernsthafte Suche nach der besten Idee für unsere Zukunft und Gegenwart: "Vielleicht hat einer der Stillsten von uns die beste Idee.In dem öffentlichen Getöse wird er wohl nicht gehört werden. Miteinander reden und zuhören. Auf der Strasse , bei der Arbeit und überall wo es sich ergibt. Wenn das Fernsehen nicht bald die wirklich wichtigen Themen aufgreift, dann reden wir einfach woanders."

Die Grundeinkommens-Aktivisten haben reagiert. Es wurde ein Blog freigeschaltet, auf dem die Kommentatoren ihre gesperrten Kommentare einstellen können. Ein kurzer Blick in dieses Forum zeigt, dass dort echte, themenbezogene Stellungnahmen zu Anne Wills sonntäglicher Runde gepostet wurden und dass die Kommentare sachlich korrekt und ohne Polemik daherkommen. So verwundert es ein bisschen, dass es die Redaktion offensichtlich nötig zu haben scheint, in einer solchen Weise zu reagieren. Es zeugt wohl auch nicht unbedingt von Weitblick, dass das Thema Grundeinkommen, das in der Medienberichterstattung zurzeit tatsächlich einen erkennbaren Aufschwung erfährt, gerade von Anne Will und ihrer Sendung scheinbar geflissentlich ignoriert wird.

Lange allerdings wird es wohl nicht mehr dauern, bis die Stimmen lauter werden, die ein Umdenken und den vielzitierten gesellschaftlichen "Paradigmenwechsel" einfordern werden. Die Idee ist da und sie wird sich verbreiten und einen immer größeren Raum in der öffentlichen Debatte beanspruchen. Also Frau Anne: Will doch mal!

Bron: http://www.themen-der-zeit.de/content/Anne_Will_und_das_Grundeinkommen.1199.0.html

Susanne Wiest strijd voor een Basisinkomen in Duitsland

admin — Sun, 28 Feb 2010 18:21:20 +0000

Op de website van Susanne Wiest kun je over het idee van een Basisinkomen alles lezen voor wat betreft Duitsland. Susanne presteerde het om in een paar weken meer dan 50000 handtekeningen via een internetpetitie op te halen om steun te krijgen van het Duitse parlement. Op dit moment heeft ze zich kandidaat gesteld in een Duitse kieskring.

Susanne Wiest, bewirbt sich als Direktkanditatin im Wahlkreis Greifswald-Demmin-Ostvorpommern

Bedingungsloses Grundeinkommen in unserer Gesellschaft. Gezahlt von Jedem für Jeden. Von uns, für uns.

Diese Idee gefällt mir. Sie wirft Fragen auf. Und mit der Zeit entstehen auch Antworten. Antworten auf gesellschaftliche und menschliche Fragen, die ich zur Zeit spüre.

Im Februar 2009 unterschrieben innerhalb weniger Wochen über 50'000 Bürgerinnen und Bürger meine spontan gestellte Petition an den Bundestag zur Einführung eines bedingungslosen Grundeinkommens. Das war eine grosse Überraschung und ist gleichzeitig eine Einladung vieler Bürger an unsere Abgeordneten, sich an der Diskussion über ein bedingungsloses Grundeinkommen zu beteiligen.

Im April bekam ich die Nachricht des Petitionsausschusses, eine Anhörung und Diskussion der Petiton sei ungewiss und frühstens in der nächsten Wahlperiode möglich.

Da mir die Idee des bedingungslosen Grundeinkommens gefällt, und ich sie für einen guten Zukunftsweg halte, habe ich mich entschlossen unsere demokratischen Möglichkeiten zu nutzten, und als Direktkandidatin des Wahlkreises Greifswald, Demmin, Ostvorpommern, für unseren Bundestag zu kandidieren.

Ich gehöre keiner Partei und auch keiner anderen Gruppe an. Mein Interesse gilt dem guten Miteinander in unserer Gesellschaft. Das bedingungslose Grundeinkommen finde ich notwendig und logisch.

Auf dieser Website können Sie sich über die Idee des Grundeinkommens eingehend informieren. Mit den täglichen Blogbeiträgen möchte ich sie direkt an meiner Kandidatur teilnehmen lassen. Ich freue mich über Ihre Kommentare, Ideen und Gedanken.

Vielen Dank!

Susanne Wiest

Tagesmutter aus Greifswald

http://grundeinkommenimbundestag.blogspot.com/

Grundeinkommen der Film

admin — Mon, 22 Feb 2010 15:53:57 +0000

Een duitstalige film over het basisinkomen van Daniel Häni & Enno Schmidt. Vanaf Google Video

Voor een betere kwaliteit ga naar http://www.kultkino.ch/kultkino/besonderes/grundeinkommen en download de film

http://initiative-grundeinkommen.ch/

Emailnieuwsbrief 2

orthelius — Tue, 10 Mar 2009 13:30:17 +0000

Emailnieuwsbrief 2 (maart 2009) Download .pdf – Uitnodiging voor de ledenvergadering van zaterdag 25 april – Flyer-concepten voor de Campagne Basisinkomen 2009 – Astrid Hendriksen: "Een oude legende" (de Zwitserse film 'Grundeinkommen') – Bericht uit Otjivero, Namibië, met foto's – Betty Notenboom: "Het gras en de boom" – Leon Segers: "Is protectionisme een optie?" – Judith Israëls – "Democratie in uitvoering."