De toeslagaffaire wordt helaas vervolgd

De toeslagenaffaire is nog niet afgehandeld of een nieuw schandaal staat alweer in de startblokken.
De overheid is hardleers. Wanneer beseft men dat basisinkomen het onzalige toeslagenstelsel overbodig kan maken?
Terwijl je daarmee ook armoede voorkomt en de ongelijkheid in de samenleving verzacht!

Facebooktwitterlinkedinrssyoutubeinstagram

De toeslagenaffaire is nog niet afgehandeld of een nieuw schandaal staat alweer in de startblokken. Op maandag 1 maart lees ik in het AD dat vakbond CNV vreest dat tienduizenden mensen hun toeslagen moeten terugbetalen doordat hun inkomen, met vele overuren als gevolg van de coronapandemie, te hoog is geworden voor de steun.
CNV-voorzitter Piet Fortuin zegt daarover:

“Zij hebben keihard gewerkt. Veel overuren gemaakt, wat vaak betekent dat ze zorg-, huur- of kinderopvangtoeslag weer moeten terugbetalen. Het gaat bij sommige mensen om duizenden euro’s. Vooral alleenstaande ouders worden hard getroffen.” Veel van de mensen in vitale beroepen verdienen in de basis vrij weinig. “De kans is dus groot dat zij dit extra bedrag niet zomaar kunnen terugbetalen en hierdoor in de problemen of zelfs in de schulden komen. Er dreigt een stevige financiële strop.”

De overheid is hardleers. Wanneer beseft men dat met de invoering van een universeel basisinkomen (UBI) het onzalige toeslagenstelsel overbodig kan worden gemaakt?

Een universeel basisinkomen (UBI) dat hoog genoeg is voor een onbekommerd bestaan, heeft talloze voordelen.

Op Platform O verscheen omlangs een artikel van Dave  van Ooijen: Mensbeeld bijstand is aan verandering toe.
In reactie daarop schreef ik:

“Het grote voordeel van een basisinkomen is dat je mensen kansen biedt. Men gaat niet langer werken omdat het moet voor ‘brood op de plank’, maar uit vrije wil omdat je het ambieert. Zzp’ers zijn niet langer het afvoerputje van de samenleving zonder financiële zekerheid. Men kan dieren verzorgen en kinderen opvoeden.

Criminelen beschikken na vrijlating uit de gevangenis direct weer over een vast inkomen om onbekommerd van te kunnen leven. Het basisinkomen tijdens de detentie kan in mindering worden gebracht van de kosten.

De samenleving is onder invloed van het gevoerde neoliberale beleid verloederd. Statuscompetitie voert de boventoon. Gemeenschapszin is ver te zoeken. Moeten we een revolutie uitroepen om vrijheid, gelijkheid en broederschap terug te eisen, zoals minister van staat Herman Tjeenk Willink suggereerde in het TV programma ‘Buitenhof’ van 31 mei 2020?

Met sociaal beleid in plaats van economisch denken hoeft dat niet met bloedvergieten gepaard te gaan. Een overheid met ‘fatsoen’ zal inzien dat met de invoering van een universeel basisinkomen een eerste grote stap gezet kan worden op de terugweg naar gemeenschapszin en beschaving.”

Voormalig hoogleraar toegepast beleidsonderzoek Peter van Hoesel voegde daar zijn reactie aan toe:

“De reactie van Joop Böhm had mijn reactie kunnen zijn: de samenleving zal flink opknappen van een basisinkomen.
Een (onvoorwaardelijk) basisinkomen heeft naast de voordelen die Joop noemt nog diverse andere voordelen:
– veel minder bureaucratie
– minder alleenwonenden (zodat er minder hoeft te worden gebouwd)
– minder nutteloze producten/diensten
– minder ziekteverzuim
– minder kleine criminaliteit
– meer mogelijkheden voor omscholing
– meer ruimte voor vrijwilligerswerk
– mensen met een beperking kunnen makkelijker aan de slag.

Tegenstanders denken dat een basisinkomen onbetaalbaar is en dat mensen er lui van worden.
Berekeningen van het Nibud en het CPB hebben laten zien dat het wel degelijk betaalbaar is. En uit allerlei arbeidsmarktonderzoek blijkt dat mensen veel liever werken en een nuttige bijdrage leveren dan dat ze thuis op de bank gaan zitten.”

En dan heb ik nog niet eens als vanzelfsprekend genoemd dat het UBI armoede voorkomt en de ongelijkheid in de samenleving verzacht!

Joop Böhm, maart 2021
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay