Het mysterie van de gigantische vermogensongelijkheid

De enorme vermogensongelijkheid in ons land geeft te denken, schrijft Joop Böhm, nergens anders leiden zulke gelijke inkomens tot zulke ongelijke vermogens!

vermogensongelijkheid
Facebooktwitterlinkedinmail

vermogensongelijkheid

 

 

De enorme vermogensongelijkheid in ons land geeft te denken, schrijft Joop Böhm. Nergens anders dan in ons land leiden zulke gelijke inkomens tot zulke ongelijke vermogens! Die ongebreidelde vermogensongelijkheid is in feite een brevet van onvermogen voor onze politici.

 

 

De Volkskrant kwam op woensdag 4 juli 2018 met een artikel, geschreven door Piet Rietman, dat begint met: “Piketty en Klaver wisten ooit het onderwerp goed aan te zwengelen, maar nu is het al even stil rond de vermogensongelijkheid. Terwijl de OESO, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, onlangs een ongemakkelijk feit presenteerde: na de Verenigde Staten heeft Nederland de grootste vermogensongelijkheid van alle westerse landen. En dat terwijl we qua inkomensongelijkheid een middenmoter zijn.” Hij roept daarom op tot actie: “Met enkele bescheiden ingrepen in onze economie kunnen we daar wat aan doen”, laat hij weten. Hij noemt er drie:

  1. Belast erfenissen zwaarder;
  2. Zorg voor hogere lonen;
  3. Maak de vermogensrendementsheffing progressiever.

 
Nu is er iets raars aan ‘het feit’ dat de vermogensongelijkheid hier zo groot is en de inkomensongelijkheid zo klein. Dat vraagt om een verklaring. Immers: vermogen
wordt opgebouwd uit inkomsten. Zijn de inkomsten laag, dan kan je daar geen hoog
vermogen mee opbouwen!
Is het zwarte geld circuit in ons land in vergelijking met andere landen misschien zo groot? Of wordt het veroorzaakt door fiscale cadeautjes die door lobbyisten worden voorgekauwd en maar al te gretig door de overheid als beleid worden aanvaard? Het voorbeeld van de af te schaffen dividendbelasting ligt ons nog vers in het geheugen. Maar misschien ook is gewoon het belastingstelsel te ingewikkeld zodat toepassing en handhaving van de regels de afgeslankte belastingdienst boven het hoofd is gegroeid.

In dit verband zou ik een vierde punt aan die van Piet Rietman willen toevoegen:

4. Voer een Universeel Basisinkomen (UBI) in om het belastingstelsel drastisch te versimpelen.

Als voorbeeld zou men kunnen uitgaan van

  • Uitbetaling van een UBI als negatieve belasting, te weten een vast maandelijks bedrag aan iedere volwassene dat hoog genoeg is voor een onbekommerd bestaan (1.500 euro?) plus voor elke jongere bijvoorbeeld 20% daarvan;
  • Inkomsten worden belast met een vlaktaks van 40% plus 30% over inkomsten boven modaal.

 

Er wordt ons vaak voorgehouden dat we leven in een democratische rechtsstaat, maar de praktijk leert ons dat dat niet klopt.

In een democratie zet de overheid zich in voor het welzijn van de bevolking. De sterkste schouders dragen daarbij de zwaarste lasten. Een democratische overheid zal de zwakkeren in de samenleving beschermen en mensen hoop geven in plaats van angst inboezemen.

In een rechtsstaat mag men van de overheid verwachten dat beloften worden waargemaakt. Mensen die hun loopbaan hadden gestoeld op een baan bij de overheid zien hun welvaartsvaste pensioen vervliegen. De overheid neemt zelfs niet de moeite de ambtenaren van eertijds een waardevast inkomen te garanderen. Korten op het pensioen wordt zelfs niet uitgesloten! Wat hebben de brave lieden misdaan? Waarom worden ze zo harteloos gestraft? Waarom wordt het
recht met voeten getreden?

vermogensongelijkheidDe grootste politieke partij, de VVD, blijkt, in tegenstelling tot de naam, geen volkspartij. Burgers wordt geen vrijheid gegund. Integendeel, ze worden 155 jaar na afschaffing van de slavernij tot loonslaaf gemaakt. Democratie, een regering van, voor en door het volk, staat ver af van het door de partij beoogde doel.

D66, de regeringspartij die een progressief beleid zegt voor te staan, is haantje de voorste als het gaat om afschaffing van het referendum. In Zwitserland fungeert deze volksraadpleging naar behoren maar ons land loopt qua politieke innovatie bedroevend ver achter.

Van het CDA en de CU, de beide Christelijke partijen in de coalitie, zou je mogen verwachten dat ze een christelijk beleid nastreven, maar de praktijk wijst anders uit. Mij werd destijds geleerd: Geloof gaat om vertrouwen. Vertrouwen dat er straks een nieuwe wereld komt. Moeite, pijn en lijden zullen voorbij zijn en de wetten van het koninkrijk van God zullen gelden: liefde, zorg voor elkaar, eerlijkheid, rechtvaardigheid, enz. Alles wat Jezus ons heeft voorgedaan.

Ik denk dat Jezus het Universeel Basisinkomen in gedachte had!

Joop Böhm
Amersfoort, 7 juli 2018

Foto’s
– portemonnee CC Pixabay
– construction worker CC Flickr.com, Alan Kotok

Facebooktwitterlinkedinmail