Moderne slavernij. Anno 2022?………Ja

Willem keek naar Keti Koti, de herdenking van ons slavernijverleden.
Een dag later naar een rapportage over hoe het gaat in onze bezorgdiensten.
Schrijnende overeenkomsten. Keiharde verdienmodellen met veel slachtoffers.
Met basisinkomen wordt dat onmogelijk.

Op 1 juli was het Keti Koti. Op TV keek ik naar het verslag van deze bijeenkomst. Gelukkig is er steeds meer aandacht voor de duistere kant van onze geschiedenis. Gelukkig wordt nu hardop zelfs door de Nederlandse Bank, excuus aangeboden, want ook hun vroegere bestuurders hadden vuile handen. Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en andere gemeenten hebben inmiddels ook excuus aangeboden……..nu de regering nog!

MetHet Zwarte Verleden van Zeeland’ geeft Omroep Zeeland aandacht aan een donkere bladzijde uit de geschiedenis van Zeeland. Nederlanders kochten en verkochten gedurende de 16e tot en met de 19e eeuw circa 600.000 tot slaaf gemaakte Afrikanen. Ongeveer de helft van hen werd verhandeld door Zeeuwen. De Middelburgse Commercie Compagnie (MCC) kocht in de 18e eeuw ruim 31.000 slaafgemaakten.
Het Zeeuwse Archief bewaart en beheert het archief van de MCC.

Willem voelt zich niet verantwoordelijk voor de daden van zijn voorouders uit dit verre verleden. Maar wel interesse in het verhaal. Zoals met veel historische misdaden de vraag: hoe heeft dit kunnen gebeuren of liever………..dit nooit meer. De film Amistad wel een gezien, van Steven Spielberg? Het huiveringwekkende verhaal over de slavernij. Vergelijkbaar met de film Schindler’s List (dus niet kijken voor het slapen gaan!)

Toch zie ik overeenkomsten tussen toen en nu, vandaar de titel van dit verhaal: Moderne slavernij.  Een scherpe titel…..eens. Volgens Willem is de overeenkomst: veel geld verdienen, over de arbeiders, de rug van de onderkant van de maatschappij.

We praten over de werkende armen, over werken zonder loon, over werken met behoud van uitkering, verplicht vrijwilligerswerk, gratis werken als stagiaire, over loonkostensubsidie voor arbeids-beperkten, over loonkostensubsidie voor lage lonen[1].
Slaven werden gezien als mindere, als het lagere ras, als het verdienmodel voor het rijke blanke ras, enz. De overeenkomst is dat uitkeringsgerechtigden: ook gezien worden als minder, worden ook in hun (uitkeringen) hokjes ingedeeld, dienen zich ook te houden aan de regeltjes van hun “meerdere”. Ze zijn maar iets meer eigen baas dan een tot slaaf gemaakte.

Nog een overeenkomst. Slavernij was natuurlijk een verdienmodel. Ons uitkeringen circus is ook een verdienmodel. We geven miljarden uit aan onzinnige re-integratie trajecten, miljarden aan armoede bestrijding, miljarden aan subsidies, miljarden aan schuld-hulp verlening, miljarden aan controle en fraude systemen, miljarden aan administratieve rompslomp enz.[2]

Toeval bestaat niet. Snel daarna keek ik naar de een aflevering van de documentaire: Bezorgd. Buikpijn krijg je hier van, het slechte van de huidige “moderne” maatschappij komt pijnlijk in beeld, een gevoel van machteloosheid. Of misschien zoals de meeste lezers denken: de ver-van-mijn-bed-show. Het trieste is dat u, de lezer, waarschijnlijk zelf (onbewust) een bijdrage levert aan deze moderne slavernij. U besteld wel eens online? Dan laat deze documentaire pijnlijk zien, wat er gebeurt ná uw muisklik. U haalt wel eens een pakketje op bij een woning als afhaalpunt? Nou, fijn, dan hebben die mensen tóch weer 25ct aan u verdiend……….inmiddels is hun eten koud. U bent wel eens niet thuis, wanneer de pakketbezorger aanbelt? Nou, jammer voor hem/haar…….uw niet thuis zijn betekend voor hen………..geen salaris. U besteld wel eens 3 artikelen tegelijk? Nou, de orderpikker heeft hier 30 seconden de tijd voor. Slecht weer regen/sneeuw/koud, u besteld uw eten online? Voor de fix-bezorger geldt…….. weer of geen weer.

Ook de wereld van bezorgd, heeft overeenkomsten als de vroegere slavernij: de macht van het geld, misgebruik maken van de “onderkant” van de maatschappij, gewetenloos de wettelijke regels omzeilen. Belangrijkste overeenkomst is misschien wel de machteloosheid van de onderdrukten. Ga er maar vanuit dat een pakketbezorger geen lid is van een vakbond, zich niet kan organiseren/protesteren. Oké, de zweepslagen hebben we afgeschaft, maar niet je mond durven open te doen, voor je rechten op kunnen komen, doet ook pijn.

Stel nu dat die pakketbezorgers, meestal de jonge generatie die nog een toekomst moeten opbouwen, “gewoon” een basisinkomen zouden hebben? Stel dat nu dat die jongeman met zijn afhaalpunt-aan huis, een basisinkomen zou hebben? Dan laat hij écht zijn eten niet meer koud worden voor de deurbel van 25cent.

Stel nu dat er honderden jaren geleden een vorm van basisinkomen had bestaan. Dan had slavernij nooit een verdienmodel kunnen worden. Stel dat wij een basisinkomen hadden gehad, dan had er geen uitkeringen-verdienmodellen-circus geweest.

De belangrijkste remedietussen de vroegere slavernij en de moderne slavernij met een vorm van basisinkomen —>> vrijheid!  

Keti Koti betekent: verbroken ketenen!
Ja, er zijn anno 2022 nog steeds mensen die geketend zijn.

Willem de Graaff, juli 2022

[1] (Het lage-inkomensvoordeel (LIV) is een tegemoetkoming in uw loonkosten. U krijgt het LIV als uw werknemer op jaarbasis minstens 1.248 uur werkt en een gemiddeld uurloon heeft tussen 100% en 125% van het minimumloon. Deze tegemoetkoming maakt het voor werknemers met een laag loon makkelijker om werk te vinden.

[2] Zie ook ‘Uitkeringsgerechtigden zijn verdienmodel’.

Vakbond FNV: ‘Het is nu zonneklaar dat er wordt verdiend op uitkeringsgerechtigden in re-integratietrajecten.’