Verbreed de horizon middels basisinkomen – boek Vivan Storlund

Facebooktwitterlinkedinmail

Basisinkomen is een absolute voorwaarde voor een ander maatschappelijk systeem dat ruimte schept voor individuele persoonlijke autonomie.
Het huidige sociale zekerheidssysteem is afgestemd op levenslange voltijds banen (voor mannen) en werkt slecht. En voor artiesten in het bijzonder en de culturele sector in het algemeen al helemaal niet.

Verbreed de horizon.

Dat is de vertaalde korte titel van het Engelse boek dat ons Fins-Amsterdamse lid Vivan Storlund  heeft geschreven.
Volledige titel in het Engels: widening horizons by mining the wealth of creative thinkers: to seize the empowering potentials of the digital age with artists as precursors and basic income as the means.

Haar veertien hoofdstukken kennen een zekere overlap, want het gaat om een bewerking van artikelen, die ze geschreven heeft tussen 2001 en 2017. Maatschappelijke veranderingen, uitdagingen en nieuwe horizonten. Haar meeste recente bijdrage Humanisme versus neoliberalisme (2017) leest als een bijdrage aan de Donut Economie voor de doorbraak van Kate Raworth.
Leon Seegers en Johan Horeman worden hier instemmend genoemd. Vivan staat voor een basisinkomen, grootschalige groene investeringen in hernieuwbare energie en een ander geldsysteem. Maar ook aandacht voor sociale woningbouw.

Rond 2007 brak bij Vivan het inzicht door dat basisinkomen een absolute voorwaarde is voor een ander maatschappelijk systeem. Basisinkomen gaat ruimte scheppen voor individuele persoonlijke autonomie. Voor 2007,  als onderzoeker van het beroepsleven had ze al haarscherp in de gaten dat het huidige sociale zekerheidssysteem afgestemd op levenslange voltijd banen (voor mannen) niet werkt. En voor artiesten in het bijzonder en de culturele sector in het algemeen nooit gewerkt heeft. Zij zijn exemplarisch voor atypisch werk ( flex werk, part time werk, etc). Deze atypische werkvormen zijn niet langer marginaal, maar de essentie van het groeiende precariaat. Van een procent of 5 toen het neoliberalisme dominant werd met Thatcher (1979) en Reagan (1980) tot 30, 40, of zelfs 50 % nu, afhankelijk van de berekeningswijze.

De creatieve klasse van Richard Florida (2002) haalt ze instemmend aan. Deze nieuwe klasse ontstaat door de enorme ontwikkeling van  informatica en communicatie technologieën. Zij omvat wel 30 % van de maatschappij en overlapt deels met het precariaat. Deze nieuwe klasse van creatievelingen en meer algemeen het precariaat is niet goed georganiseerd in bv. vakbonden, zoals de fabrieksarbeiders dat wel waren.

Er staan vele interessante observaties in dit boek en het idee van het basisinkomen wordt van vele kanten benaderd. De vraag wie het voortouw neemt om het basisinkomen te realiseren behandelt Vivan helaas niet. Maar zij is niet de enige die daar weinig aandacht voor heeft.

Alexander de Roo ( voorzitter vereniging basisinkomen), januari 2019
Website Vivan Storlund

Widening horizons Boek omslag Widening horizons
Vivan Storlund
non-fictie
Amazon Digital Services LLC,
1 augustus 2018
Paperback. E-book
306
978-1718064508
$ 20, E-book $ 9,55)
Alexander de Roo

The creative sector has to a great extent overtaken industrial production as an economic driver in advanced economies. There is a new world on the internet forming new communities of interest as well as creating a new economy, the platform economy. Notwithstanding, working life continues to be regulated according to the industrial rationale with full-time, long-term employment. A consequence of this is that many persons are deprived of the legal protection labour legislation and collective agreements are intended to provide. This has led to a growing precariat. Those who do not have such 'standard employment' can often face Kafka-like situations being disciplined in multiple ways. This is a situation in which artists have long-standing experience.

To cite the Maltese cultural activist Narcy Calamatta: Goldoni died destitute in Paris a day before the revolutionary forces gave him a pension, Caravaggio died destitute on the streets of Porto Ercole, Mozart died burdened with debts, Molière was buried in unconsecrated ground. What can we do to reverse this status?, Calamatta asks.
We need to update our mental software to recognise and remove both theoretical and legal shackles so that we can seize the great opportunities the digital age offers. Artists can act as precursors in this exercise and basic income as a means to ensure that everybody can live a life as an active citizen.

Facebooktwitterlinkedinmail