Vlaktaks EN basisinkomen als oplossing voor de crisis en bureaucratie!

Facebooktwitterlinkedinmail

De vlaktaks
De vlaktaks (eng: flat tax) of proportionele belasting is een vorm van inkomstenbelasting waarbij ieder inkomen met hetzelfde percentage belast wordt. De vlaktaks houdt het midden tussen de progressieve belastingen waarbij het tarief hoger wordt naarmate het inkomen stijgt en de degressieve belastingen waarbij het tarief lager wordt naarmate het inkomen stijgt.

Basisinkomen
Een basisinkomen is een onvoorwaardelijk inkomen, gegeven of gegarandeerd door de overheid aan de burgers. Het is hoog genoeg om zonder luxe van te leven. Bij een lager bedrag wordt wel gesproken van een gedeeltelijk basisinkomen.
Veel gehoorde motieven voor een basisinkomen zijn
* fundamentele mensenrechten (recht op leven, aandeel in natuurlijke rijkdommen);
* idealistische motieven (vrijheid, lossere band tussen werk en inkomen, inkomensnivellering);
* sociale motieven (armoedebestrijding, vermijding van stigma’s, tegengaan van uitbuiting);
* economische motieven (bevordering kleinschaligheid, evenwichtiger arbeidsverdeling, stimulering lokale economie);
* emancipatoire motieven (waardering van traditioneel door vrouwen verrichte werkzaamheden);
* ontwikkelingsmotieven (basisinkomen als ontwikkelingshulp, universeel basisinkomen);
* praktische overwegingen (eenvoud, vermijding van willekeur en bureaucratie).
Het basisinkomen zou in principe een aantal sociale toelagen overbodig maken zoals kindervergoedingen, studiebeurzen, leeflonen/bijstand; andere toelagen (bv. bij werkloosheid, ziekte, pensioen) zouden uit een vast deel (het basisinkomen) en een variabel deel bestaan.

Wie profiteert er (niet) van?
2005 vvd  vlaktaks maar zonder hypotheekrente- en pensioenpremieaftrek en zonder minder ambtenarij
2009  CDA wil vlaktaks van 33,25% maar wel hypotheekrenteaftrek behouden!
CDA Nieuwe poging vlaktaks en verhuisbelasting
Vromraad  pdf
Elsevier:Hoera vlaktaks, maar niet deze (video)
Wat betekent de vlaktaks voor u?
SER voor vlaktaks
Verdonk:Vlaktaks moet volk redden van kabinet
Advies aan Tweede Kamer Voer vlaktaks in

Oftwel de rijken worden nog rijker, modaal en minima betalen dat EN de crisis!

Ook de ideen van VVD en Verdonk bevoordelen de rijken want ze hebben het enkel over vlaktaks en
niet over het bijbehorende basisinkomen.
Want CDA en VVD, Verdonk (of PVDA, CU en de anderen) willen GEEN ambtenaren kwijt.
Niks zo leuk als minima tot modaal uitmelken en met de vinger wijzen…

Zag vandaag 20 juni op Ned2 in het programma Tante in Marokko een Marrokaan die zei dat Nederlanders door hun overheid net zo uitgebuit worden als de gastarbeiders in de zestiger jaren van de vorige eeuw door de werkgevers.
’t is maar dat U ’t weet.

De zgn. belastingvereenvoudiging Oort van begin jaren 90 resulteerde netto in een verhoging van de tarieven voor de laagste inkomensgroepen en een verlaging van de tarieven van de hoogste inkomens(van 72 naar 52%), zeker wat betreft de vermogensbelastingen.
De diefstal van de lagere inkomens steeg hiermee met 10 miljard euro per jaar!
De beloofde vereenvoudiging oftwel minder bureaucratie dus minder ambtenaren was ook niet waar, er zijn er enkel meer bijgekomen.
Dus zover de uitbuiting en leugens.

Bij alle discussies over inkomens en belasting in kranten is het altijd grappig de reacties
te lezen, aan de hand daarvan kan je simpel aflezen wat de inkomensgroep is van de schrijver.

Ligt de waarheid dan echt in het midden?
Zullen we ’s naar de cijfers gaan kijken i.p.v. de politieke retoriek?

Volgens het SCP krijgt de 15% topinkomens 39% van de totale belastingopbrengst terug, de andere 85% inkomens slechts 29%. Dus van de belasting gaat totaal 68% terug naar de belastingbetaler, via een geld- en tijdverslindende ambtenarij-rondpompsysteem, ergo blijft er 32% over voor beleid.
In Nederland is het gemiddelde inkomen, incl. alle topinkomens en miljonairs slechts 28000 euro! dus zelf nog onder modaal.

In 2008 bedroeg de belastingopbrengst voor de rijksoverheid iets minder dan 136 miljard euro.
Die 68% die teruggaat is dus 92,48 miljard euro, dus blijft er voor beleid+ambtenaren(bijna 1 miljoen!)
slechts 43,52 miljard over.

Geen wonder dat er bijna elk jaar een begrotingstekort is, die weer bij de
staatschuld opgeteld wordt. Voor dit jaar was 23 miljard begrotingstekort gerekend, de kredietcrisis liet
die maar stijgen met 12 miljard! So what? Al reken ik dan de 33% verhoging door de steun aan de banken
niet mee, terwijl andere landen maar 8% kwijt waren. Nederlanders let op uw saeck maar vooral uw portemonee!
Op politici hoeft U niet te rekenen, die luisteren enkel naar Unilever, Shell en andere multinationals die in Nederland en Europa de dienst uitmaken.
U denkt toch niet dat die 50 miljard euro landbouwsubsidies van de EU bij de boeren terechtkomt? Die komt
hoofdzakelijk terecht bij multinationals als Nestle e.d. Duitse rel om Europese landbouwsubsidies

Als die 92,48 miljard eerlijk, democratisch,gelijk verdeeld zou worden zou de 85% niet topinkomens ook 85% terugkrijgen, en de 15% topinkomens ook 15%. Nu wordt dus elk jaar de niet topinkomens bestolen voor
het leuke bedrag van slechts 51,79 miljard euro 
door o.a. hypotheekrenteaftrek, pensioenaftrek en noem maar op. Vermogen is zelfs amper belast.
Maar daar hoor je de politiek niet over, die hebben het zelfs over bejaardenbelasting (waarmee ze oudere rijken bedoelen dan, niet de AOWer met geen of een bescheiden pensioentje), vermindering huurtoeslag (2 miljard euro) terwijl er niet getornd mag worden aan de hypotheekrenteaftrek(15 miljard) waarvan de helft gaat naar de 7% rijksten in ons land.
Politici hebben een commitment inderdaad, aan de multinationals, rijksten van ons land en de ambtenaren.
En zoals prof Tinbergen fijntjes opmerkte, topinkomens zijn hun inkomen niet waard gezien hun (gebrek aan) produktiviteit en waarde voro de onderneming.
En managers zijn gewoon een dubbele last: hun inkomen en dat ze andere (produktieve) mensen van hun werk afhouden, dus die moeten zowiezo uit alle geledeningen van bedrijven verdwijnen.
Ze hebben geen inzicht en overzicht.

Dit zeggen dus de cijfers.
Als je dan toch een vlaktaks invoert, dan geen vrijstellingen of uitzonderingen, dus gewoon een vlaktaks van 50-60% en een netto maandelijks basisinkomen betaald door de belastingdienst van 1200 euro voor iedereen, de topinkomens betalen dan veel meer dan nu en het grote verschil in teruggave van de totale belastingopbrengst verdwijnt en de minima hebben ook geen last. BTW zou ik op 5/20% houden dat rekent makkelijker. En een heel grote ambtecratie kan opgeheven worden.
Een ambtenaar op wachtgeld/WW kost tenslotte minder dan de helft dan als hij in functie is, want om te tonen dat hij nodig is, gaat hij zodra hij aan ’t werk gaat gelijk geld uitgeven.

Kan een teveel aan ambtenarij wel bestreden worden?
Dat de woningmarkt op slot zit, is de schuld van de overheid, projectontwikkelaars en banken,niet van de consumenten. Door te weinig te bouwen kon de prijs opgedreven worden tot het dubbele van de ons omringende landen, dus een zekere daling zit er wel aan te komen.
De woningmarkt is vrij simpel van ’t slot te halen, laat huur in sociale woningen afhankelijk zijn van ’t inkomen dan kan huurtoeslag vervallen, en stromen dubbelmodalers door vanuit hun 300 euro woningen die ze nu ten onrechte bezetten. Maar dan moeten overheid en projectontwikkelaars hun schaarstepolitiek wel laten varen anders blijf je bezig.

En dan kan je ook ’s kijken naar het andere subsidiegebeuren en vergunningenstelsel. Het openbaar vervoer
wordt nu voor 60-80% gesubsidieerd, maak daar 100% van na een efficiencyslag en iedereen mag vrij reizen met een ID kaart, goed voor veiligheid, milieu etc.
En schaf dan ook die belacheljke afspraak af na verkoop van NScargo aan DB, dat goederentreinen(60 km/u) altijd voorrang hebben op personentreinen(120km/u). te gek voor woorden. Geen wonder dat ze vertragingen hebben.

Er zullen mensen zijn die zeggen hoe voorkom je dan dat mensen enkel genoegen nemen met dat basisinkomen, dat kan gebeuren door het CWI b.v. als je studeert of het CWI heeft een bij je fysiek en opleiding passende baan voor je dan moet je die accepteren, dus het CWI zorgt voor de baan, zelf hoef je niet te solliciteren zodat het huidige sollicitatiecircus-reintegratecircus verdwijnt evenals UWV (die 25000 zitten enkel maar te controleren of je solliciteert en of die sollicitatie aan de voorwaarden voldoet)

Ook is het gebruikelijk om bij invoering van een basisinkomen een deelfactor toe te passen i.v.m. gezamenlijk wonen en water/energiegebruik, de zgn. vaste lasten.
Dus een alleenstaande krijgt dan 1200 euro, een echtpaar zonder kinderen b.v. 2×1200=2400×0.7=1680.
Dit zijn dus allemaal netto-bedragen en iedereen van minima tot topinkomen ontvangt hem.
Gelijke monikken, gelijke kappen.
Voor kinderen kun je dezelfde factor toepassen of een lagere/hogere. Kinderen kosten geld, veel geld.
En niet meer dan normaal dat we allemaal bijdragen voor diegenen die in de toekomst de kosten van de ouderen moeten dragen, pas in 2055 is de bevolking weer helemaal verjongd.
Tot nu toe krijgen de jongeren de lasten van de ouderen op hun bord, ze zijn echt het kind van de rekening.

Let wel met invoering van dit basisinkomen en vlaktaks vervallen bijna alle regelingen voor belastingaftrek, (bijzondere)bijstand, ww- en ziekte/zwangerschapsverlof, studiefinanciering enz. Zeker voor minima t/m modaal is er geen reden meer voor bijverzekeren, voor wie dat wel doet zal premie moeten betalen over zijn hele inkomen, dus niet de huidige franchise. Hogere inkomens betalen nu slechts premies over een gedeelte van hun inkomen, wat in feite ook diefstal is, want ze krijgen wel een hogere uitkering en waardoor b.v. de huidige WAO ook bijna onbetaalbaar is.

Zie het 2e deel van het artikel voor meer info/links en geschiedenis van vlaktaks en basisinkomen.

Vlaktaks
De vlaktaks (eng: flat tax) of proportionele belasting is een vorm van inkomstenbelasting waarbij ieder inkomen met hetzelfde percentage belast wordt. De vlaktaks houdt het midden tussen de progressieve belastingen waarbij het tarief hoger wordt naarmate het inkomen stijgt en de degressieve belastingen waarbij het tarief lager wordt naarmate het inkomen stijgt.

Theorie
In de economische wetenschap is de vlaktaks veelvuldig bestudeerd, meestal in combinatie met een negatieve inkomstenbelasting of basisinkomen. De vlaktaks is een liberaal principe en wordt niet graag gezien door socialisten, die menen dat het de armsten schaadt. Liberalen werpen dan weer op dat een vlaktaks iedereen gelijk behandelt en dat het de economie stimuleert omdat het bijklussen niet afstraft. In de praktijk leidt invoering van een vlaktaks tot een verlaging van het belastingtarief maar daar staat tegenover dat aftrekposten geheel of gedeeltelijk komen te vervallen. Een bijkomend voordeel van een vlaktaks is dat het systeem eenvoudiger wordt, daarmee beter te controleren en uiteindelijk dus kostenbesparend werkt voor de overheid. In Rusland verdubbelden de belastinginkomsten na de invoering van een vlaktaks van 13%.

In de jaren ’70 legde de Amerikaanse econoom Arthur Laffer met de zogenaamde Laffercurve het verband tussen belastingopbrengsten en belastingtarieven vast. Hij stelde dat er een verband is tussen de hoogte van belastingopbrengsten en de hoogte van het belastingtarief. Bij een stijgend belastingtarief zal de belastingopbrengst minder evenredig stijgen danwel dalen. Belastingplichtigen zullen bij een hoger tarief belasting gaan ontwijken of ontduiken hetgeen de belastingopbrengst negatief beïnvloedt.

Het waren Robert Hall en Alvin Rabushka die de vlaktaks als systeem introduceerden in hun boek met de voor de hand liggende titel The Flat Tax. De vlaktaks volgens Hall-Rabuska ziet er uit als volgt:
* Elke vorm van inkomsten wordt slechts één maal belast
* Het belast de inkomsten uniform, volgens eenzelfde percentage
* Er wordt een onderscheid gemaakt tussen vennootschappen en individuen
* Individuen hebben een grote belastingvrije schijf (basisinkomen)

Benthamse progressie
Die laatst genoemde schijf geeft aan de vlaktaks een progressief imago. Zo kunnen sociale correcties uitgevoerd worden door met die belastingvrije schijf te spelen. Het aantal belastingen dat een individu moet betalen wordt dus als volgt berekend:

inkomstenbelasting=vlaktaks X (inkomsten – belastingvrije schijf)

Een voorbeeld werkt als volgt. Een vlaktaks kent een belastingvrije schijf van 30.000 en een tarief van 20%. Individu A verdient 40.000, individu B verdient 50.000 en individu C verdient 60.000. De belastingdruk wordt dan als volgt:

* A betaalt (40.000-30.000) x 20% = 20% van 10.000 = 2.000. Op zijn totaal inkomen bedraagt de belastingdruk (2.000/40.000) x 100% = 5%.
* B betaalt (50.000-30.000) x 20% = 20% van 20.000 = 4.000. Op zijn totaal inkomen bedraagt de belastingdruk (4.000/50.000) x 100% = 8%.
* C betaalt (60.000-30.000) x 20% = 20% van 30.000 = 6.000. Op zijn totaal inkomen bedraagt de belastingdruk (6.000/60.000) x 100% = 10%.

Dus bij een vlaktaks ZONDER basisinkomen profiteren enkel de rijken. En met alle wijzigingsvoorstellen
vooral de ambtenaren.

Er is hierdoor dus een zeer milde progressie ontstaan, die ook wel bekend staat als de Benthamse progressie, vernoemd naar de filosoof Jeremy Bentham. De effectieve belastingdruk neemt met het stijgen van het inkomen toe tot vrijwel gelijk aan het tarief van de vlaktaks.

Basisinkomen
Een basisinkomen is een onvoorwaardelijk inkomen, gegeven of gegarandeerd door de overheid aan de burgers. Het is hoog genoeg om zonder luxe van te leven. Bij een lager bedrag wordt wel gesproken van een gedeeltelijk basisinkomen.

Motivering
De invoering voor een basisinkomen kan uit verschillende overwegingen worden gemotiveerd .
Veel gehoorde motieven voor een basisinkomen zijn

* fundamentele mensenrechten (recht op leven, aandeel in natuurlijke rijkdommen);
* idealistische motieven (vrijheid, lossere band tussen werk en inkomen, inkomensnivellering);
* sociale motieven (armoedebestrijding, vermijding van stigma’s, tegengaan van uitbuiting);
* economische motieven (bevordering kleinschaligheid, evenwichtiger arbeidsverdeling, stimulering lokale economie);
* emancipatoire motieven (waardering van traditioneel door vrouwen verrichte werkzaamheden);
* ontwikkelingsmotieven (basisinkomen als ontwikkelingshulp, universeel basisinkomen);
* praktische overwegingen (eenvoud, vermijding van willekeur en bureaucratie).

Tegenstand
Het basisinkomen kent ook tegenstanders. Een veel gehoord argument is dat een basisinkomen ertoe zou leiden dat een (te groot) deel van de bevolking zou kiezen om geheel niet te gaan werken of zelfs geen opleiding meer te gaan volgen.

Praktische uitvoering
Het basisinkomen zou in principe een aantal sociale toelagen overbodig maken zoals kindervergoedingen, studiebeurzen, leeflonen/bijstand; andere toelagen (bv. bij werkloosheid, ziekte, pensioen) zouden uit een vast deel (het basisinkomen) en een variabel deel bestaan. Het basisinkomen geldt ook voor werkenden, ambtenaren, zelfstandigen, vrije beroepen. Daardoor zouden de loonkosten gevoelig kunnen dalen en dus ook de binnenlandse productieprijzen van goederen en diensten. Door het optrekken en geleidelijk gelijkschakelen van de BTW-tarieven kunnen de verkoopprijzen naar het actuele peil opgetrokken worden en het zijn die meeropbrengsten die toelaten het basisinkomen te financieren.

Nederland
In Nederland werd het basisinkomen op de politieke agenda gezet door D’66 en de PPR, die later samen met de PSP, CPN en EVP opging in GroenLinks. Het onderwerp stond aanvankelijk ook bij deze nieuwe partij in de belangstelling.[4] Het basisinkomen wordt nog steeds gesteund door De Groenen.

De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) bepleitte in 1985 de invoering van een gedeeltelijk basisinkomen.

De AOW kan als een basisinkomen voor ouderen worden beschouwd, alleen niet voor ouderen die voor langere tijd in het buitenland hebben gewoond, omdat zij normaliter slechts AOW opbouwen over de jaren dat zij in Nederland wo(o)n(d)en.

De Wet Inkomensvoorziening Kunstenaars komt dicht in de buurt van een basisinkomen voor een specifieke beroepsgroep, evenals een vergelijkbare voorziening voor topsporters. Deze zijn echter niet geheel onvoorwaardelijk.

Een van de grootste propagandisten voor het basisinkomen is politiek activiste Saar Boerlage. Zij was vele jaren voorzitter van de Vereniging Basisinkomen.

België
In België is het basisinkomen door een aantal groene partijen in hun programma opgenomen; zie bijvoorbeeld het programma van de Vlaamse partij Agalev in de jaren ’80. In het programma van de Belgische beweging Vivant (Voor Individuele Vrijheid en Arbeid in een Nieuwe Toekomst), opgericht door Roland Duchâtelet, staan het basisinkomen voor elke volwassene en de directe democratie centraal.

Aan de winnaars van het spel Win for Life van de Nationale Loterij een basisinkomen toegekend van 1000 euro per maand.

De hoogleraar Philippe van Parijs (Louvain-la-Neuve) geldt wereldwijd als een autoriteit m.b.t. het basisinkomen.

Wereld
Nationale organisaties die zich bezighouden met het basisinkomen zijn aangesloten bij het Basic Income Earth Network (BIEN), dat om het jaar een wereldcongres over het basisinkomen organiseert. In 1998 werd het BIEN-congres in Amsterdam gehouden, verzorgd door de Vereniging Basisinkomen en de Universiteit van Amsterdam.

Uitgavenbelasting
De laatste jaren speelt het idee in brede kring op om niet de inkomsten, maar eerder de uitgaven te belasten. Zodoende ontmoedigt de belasting de productiviteit niet. Bij toenemende inkomsten van een persoon stijgen over het algemeen zowel de hoeveelheid als de prijs van de geconsumeerde goederen. Als men de uitgaven zou belasten met een vlaktaks, dan zal het beginsel van de sterkste schouders de zwaarste lasten toch overeind blijven.

De discussie leidt weer tot andere knelpunten en moeilijkheden. Zo bestaat er immers al in de meeste landen btw, men vraagt zich af wat de verhouding hiermee zal zijn. Ook controle zou een probleem kunnen vormen, omdat voor individuen uitgaven veel moeilijker te controleren zijn. In een aantal deelstaten in India is met een uitgavenbelasting geëxperimenteerd, maar men is hier op teruggekomen.

Nederland
Voorstellen voor een basisinkomen zijn in de tachtiger jaren en in de negentiger jaren van de 20e eeuw in Nederland meermalen gedaan, waaronder door de minister van economische zaken Wijers (D66). De VVD nam in 2005 de invoering van de vlaktaks op in haar partijprogramma. De PvdA vindt invoering van een vlaktaks onder voorwaarden bespreekbaar. Wel wil de partij een tweede belastingtarief voor de topinkomens. D66 staat er niet negatief tegenover, maar zegt wel dat de hypotheekrenteaftrek erbij betrokken moet worden. Ook de nieuwe partij van Geert Wilders, de Partij voor de Vrijheid, is voorstander van een vlaktaks. In september 2005 stelde de Raad voor Economische Adviseurs voor om een vlaktaks in te voeren ter hoogte van 40-44%. Dit zou gefinancierd moeten worden door minder aftrekposten toe te staan en 65-plussers meer belasting te laten betalen.

Bij de belastingherziening in 2001 werd voor inkomen uit vermogen een vlaktaks van 30% op de fictieve inkomsten, namelijk 4% van het vermogen, ingesteld

Op 11 juni 2008 verklaarde Trots op Nederland-leider Rita Verdonk voorstander te zijn van een enkel belastingtarief voor iedereen. “We moeten toe naar belastingvermindering en een eenvoudiger belastingsysteem. Dan kun je gaan denken aan de vlaktaks”, aldus Verdonk.

België
In België lanceerde de groene partij Agalev in 1985 een economisch programma met een vlaktaks van 50% en een basisinkomen van 10.000 BEF. Het hoogste belastingtarief was toentertijd 72%. Deze eenvoudige fiscale zekerheid zou niet zozeer de economische groei stimuleren maar de mensen bij tijd en wijle de kans geven “uit de markteconomie en uit de staatseconomie” te stappen. Later ging de partij opnieuw over naar een meer klassiek links programma.

VLD-Vivant hebben in 2005 op hun economisch congres voorstellen gedaan om de vlaktaks in te voeren. Op korte termijn zouden de vijf belastingschijven herleid worden naar twee, zoals in Nieuw-Zeeland (cfr. Fair tax), en op lange termijn naar een zuivere vlaktaks leiden. SP.A heeft zich al uitgesproken tegen.

Ook Lijst Dedecker heeft van een vlaktaks, met belastingvrije schijf voor de laagste inkomens, een van zijn belangrijkste programmapunten gemaakt.

Ook het Vlaams Belang maakt plannen om de vlaktaks als programmapunt op te nemen. de N-VA staat ook wel positief tegenover de vlaktaks, maar heeft ze op dit moment nog niet in haar programma geplaatst.

Buiten België en Nederland
Estland voerde als eerste land de vlaktaks in 1994 in, en legde die op 26%. Andere Midden- en Oost-Europese landen volgden het voorbeeld: Rusland, Litouwen, Letland, Oekraïne en Slowakije. Tsjechië en Polen hebben het ook op hun agenda geplaatst.

Ook Nieuw-Zeeland paste het principe van belastingsvereenvoudiging toe, maar behield twee belastingstarieven (van 21,5% en van 33%, afhankelijk van het inkomen).

De VS heeft op federaal niveau geen vlaktaks, maar progressieve belastingheffing. De laatste jaren wordt deze heffing wel wat vlakker.

bron: http://www.ceesboog.com/nuke1/modules.php?name=News&file=article&sid=118

Facebooktwitterlinkedinrssyoutube