Waarom kost een psychiater € 350 per uur?

Willem kreeg een nieuwe klap. Zoon met schulden heeft vorig jaar even contact gehad met een psychiater à € 350 per uur en moet nu zijn eigen risico bij de zorgverzekeraar betalen.
Verder het moeras in….

Willem is hartpatiënt. Ik mag helemaal niet klagen over mijn gezondheid, de medicijnen doen goed hun werk. Bij de jaarlijkse controle is het antwoord altijd; “ga zo door.”

Ik opende een brief van de zorgverzekering van mijn zoon (24). Dat mag ik, want ik ben zijn gemachtigde. De brief bezorgde weer enkele extra hartkloppingen.

De kop van deze brief: Overzicht rekeningen ingediend door zorgverleners.
Behandeling geestelijke gezondheidszorg door ….bv € 683,25! Vergoeding waar u recht op heeft € 313,38 eigen risico € 369,87.

De eerste reactie van vader Willem was: dit kan niet. Ik kon mijn niet herinneren dat hij vorig jaar in behandeling is geweest van een psychiater.

De zorgverzekeraar gebeld. Na een lange wachtstand, het verhaal verteld. “Bij wie is mijn zoon dan in behandeling geweest vorig jaar?” Een vriendelijke meneer: “een ogenblikje, ik ga even in het systeem kijken.”
Willem is trouwens wel blij met al die geautomatiseerde informatie. Vroeger moest zo’n rekening in archiefmappen worden opgezocht, dat kon weken duren. De meneer weer terug aan de lijn: “De huisarts van uw zoon heeft hem doorverwezen naar …….. bv en deze hebben twee uur gedeclareerd.” In mijn geheugen gegraven en dit zou wel eens kunnen kloppen. Maar volgens mij is dat nooit een echte fysieke afspraak geweest. We leven in Corona-tijd, misschien een telefonisch gesprek, hooguit een Zoommeeting.
Willem vroeg: “Maar € 683,25 voor een declaratie van 2 uur?” Hij antwoordde: “Ja, meneer dat klopt wel, want dat zijn de afgesproken tarieven, anders hadden wij deze declaratie niet geaccepteerd.”
Willem: “Vindt u dat niet erg duur, € 350 per uur!” Hij antwoordde; “Dat zijn voor ons normale bedragen.”
Willem: “Zou u mij die factuur willen toesturen?” Hij antwoordde: “Nee, sorry meneer, dat mogen wij niet.”

Na dit telefoongesprek was Willem helemaal van de wereld. Kosten € 350 per uur? Natuurlijk is dat geen salaris, de instelling, de managers, de directeur moeten ook betaald worden, maar………stel dat deze psychiater 37 uur per week werkt, dat is € 12.950 per week….dat is ruim € 50.000 per maand! Dus ruim een half-miljoen omzet per jaar. Voor één psychiater!

Willem schrijft wel vaker dat hij niet meer van deze wereld is. Maar is dit normaal? Nu met al die Corona-ellende zijn heel veel mensen psychisch in de war, vooral jongeren. Klinkt misschien hard, maar het is wel goede business!

Nu zullen de rijkeren onder ons zich hier niet zo druk om maken. Ach, een eigenrisico van € 385 ………

Met deze € 369,87 is de schuld van zoon bij de zorgverzekering nu opgelopen naar ruim € 1.700. Hoe dat kan, lees het verhaal Blijf zolang mogelijk kind.

Hoe dit op te lossen? Willem heeft geen idee, zoon gaat richting het financiële ravijn. En het ontbreekt Willem aan de (financiële) middelen om hem daar vandaan te houden. Alle wegen ter voorkoming hiervan zijn reeds bewandeld. Dat lees je in het verhaal Meegaan……..de financiële afgrond in?

Alles bij elkaar is het een depressief verhaal geworden. Dit terwijl Willem, ondanks alles, positief in het leven staat. Tot heden alle zwarte sneeuw overleeft. Hoop doet leven en wonderen zijn de wereld nog niet uit……..maar het wordt mensen zoals in Willems leefwereld wél erg moeilijk gemaakt.’

Dit praktijk voorbeeld bevestigd alweer Willems overtuiging over het basisinkomen. Onderwijs en Zorg moeten voor iedereen gratis toegankelijk zijn. De mensen die zeggen dat dit onbetaalbaar is, zijn waarschijnlijk ook diegene die grof geld verdienen in het Onderwijs en de Zorg. Niet de onderwijzer en de verpleegster. Maar het systeem van managers, hoogopgeleide theoretici, de pillen industrie, de uurtje factuurtje ZZP’ers, de detacheringsbureaus, de Job-Hunter enz.

Willem zal de dag prijzen wanneer we al die bullshit uit het huidige systeem van marktwerking halen.

Willem de Graaff, februari 2022