Where Do We Go From Here: Chaos or Community?

chaos or community
Facebooktwitterlinkedinmail

chaos or community Joop Böhm vraagt zich af – naar aanleiding van de 9e H.J. Schoo-lezing die dit jaar door Sybrand Buma gehouden zal worden – of de CDA-leider kiest voor een universeel basisinkomen en dus voor het welzijn van de hele samenleving of blijft bij zijn afwijzing van bestaanszekerheid voor allen en daarmee kiest voor de weg van de chaos.

Maandagavond 4 september geeft CDA-leider Sybrand Buma in de 9e H.J. Schoo-lezing zijn visie op de richting die de samenleving moet inslaan. De titel? “Verwarde tijden die om richting vragen.”

In een artikel van De Correspondent geeft Ernst-Jan Pfauth aan “Hoe oefenen in dankbaarheid ons gezonder, gelukkiger en socialer kan maken.” Hij betoogt dat we leven in een prestatiemaatschappij, één grote wedstrijd, die we niet kunnen winnen. Geen wonder dat zoveel Nederlanders die wedstrijd niet vol kunnen houden. Eén op de zeven werknemers in ons land kampt met burn-out verschijnselen.

Een ander artikel: “Jongens waren we, maar aardige jongens”, sluit daar aardig bij aan. De schrijver, Abdelkader Benali, legt daarin uit hoe ANGST aan de basis ligt van de radicale, ongrijpbare omschakeling van nette jongen naar terrorist. “De ANGST die onvermijdelijk komt wanneer we de kindertijd voorgoed achter ons laten om uit te groeien tot mensen van wie iets wordt verwacht.” De prestatiemaatschappij maakt ze dan rijp voor “een ideologische dwingeland als Imam Es Satty om ze te rekruteren voor de heilige oorlog. Hij geeft ze een opdracht en ontslaat ze van de plicht verantwoordelijkheid te dragen.“

Willen we een betere wereld dan moeten we van die prestatiedwang af. In een samenleving moet men zich thuis voelen. De kille maatschappij waarin we ons voelen opgesloten moet plaats maken voor een warm bad waarin we uit vrije wil kunnen deelnemen aan de opbouw van een gezamenlijke leefgemeenschap waarin iedereen met respect wordt behandeld.

De realisering daarvan is minder problematisch dan men denkt. Noodzaak is dat er meer financiële gelijkschakeling moet komen. Iedereen heeft namelijk geld nodig voor een onbekommerd bestaan. Met de invoering van een Universeel Basisinkomen (UBI) geeft men aan dat niemand buiten de maatschappij wordt geplaatst. Het UBI is daarvan het bewijs.

Reverend Martin Luther King gaf in 1967 zijn boek, waarin hij een basisinkomen bepleitte, de titel: “Where Do We Go From Here: Chaos or Community?” Ik ben benieuwd of de heer Buma, die toch ook de christelijke beginselen aanhangt, eveneens deze richting inslaat wanneer hij voor de keuze wordt gesteld: Chaos of het welzijn van onze samenleving?

Joop Böhm, Amersfoort, 30 augustus 2017

  • Aanvulling

 
De lezing door Sybrand Buma is inmiddels gehouden. De Volkskrant schreef er dit stuk over: Sybrand Buma in HJ Schoo-lezing: ‘Onze traditie en cultuur mogen we niet laten verwateren’

Een citaat uit het Volkskrant-artikel:

“De Franse revolutie kende, naast de door Buma genoemde vrijheid en gelijkheid, een derde ideaal: fraternité – broederschap. Anders dan de eerste twee is broederschap geen recht maar een plicht: de opdracht zich om de ander te bekommeren. In zijn lezing laat Buma die broederschap buiten beschouwing.”

Bij mij doet dat de vraag rijzen: “Wordt het geen tijd dat de leiders van Christelijke politieke partijen zich om de ander gaan bekommeren? Tijd voor een Universeel Basisinkomen (UBI) dat hoog genoeg is voor een onbekommerd bestaan?”

Joop Böhm, 5 september 2017.

Artikel Ernst-Jan Pfauth: Hoe oefenen in dankbaarheid ons gezonder, gelukkiger én socialer kan maken.
Artikel Abdelkader Benali: “Jongens waren we, maar aardige jongens”.

Facebooktwitterlinkedinmail