Wij willen ongelijkheid! Essay om de kloof van Sander te dichten

Geert-Jan van der Wolf stuurde een essay in voor de wedstrijd van de VPRO/Sander en de kloof.
Ongelijkheid bestaat omdat wij, alle mensen in de wereld, dat willen!

Ongelijkheid bestaat om slechts één reden. Ongelijkheid bestaat omdat wij, alle mensen in de wereld, dat willen! Ongelijkheid is een oplossing. Een verklaring, een rationalisatie. Een rationalisatie voor het geweld tussen mensen onderling en het overige leven. Moordend, plunderend, stelend, bedriegend, uitbuitend. Omwille van de wereldwijd verbreidde direct voelbare, ervaarbare angst. De angst voor de Onmachtigheid. De angst voor de Overheerser. De angst voor datgene waar alle mensen onlosmakelijk toe behoren, het Leven. Met een hoofdletter. Het Leven wat ons als mensen volledig in haar macht heeft. Wat bevechtbaar doch onverslaanbaar is. Het Leven wat allesomvattend, onverbiddelijk, onvermurwbaar, onvoorwaardelijk aanwezig is.

De allereerste angst van elke moeder wiens kind ter wereld komt, is: “Ademt het?!?” De meest fundamentele actie die een mens onderneemt. Vele malen per dag. Een actie die ons mensen met elke ademteug bevestigt waar wij staan ten opzichte van het Leven. Elke ademteug bevestigt aan elk mens in de wereld dat die mens als mens volledig onmachtig is. Nooit en te nimmer kan de mens zelfs maar voor de eigen lucht zorgen.

Daar zijn drie reacties op mogelijk. Vechten, vluchten of nooit beginnen met ademen. In de wereld blijven de vechters en vluchters over. Met elkaar behoeven ze een zingeving. Om hun allesomvattend, nooit aflatende angst voor hun eigen kwetsbaarheid, onmachtigheid te kunnen hanteren.

Het Leven kent slechts één doel: voortbestaan. Elke moment van elke dag. Daarvoor biedt het Leven allesomvattend levensmiddelen aan alles wat leeft. Alle middelen voor het creëren en onderhouden van welzijn, welvaart en welbevinden in alle benodigde vormen en maten. Onvoorwaardelijk. Het Leven gedraagt zich levensondersteunend. Altijd. Overal. Vanzelfsprekend. Zou het Leven ongelijkheid kennen en hanteren gaat het Leven dood. Welk leven is waardevoller?  Het onze, beweren wij mensen vanuit onze doodsangst. Dus vernietigen wij alles wat waardeloos geacht wordt om te overleven. Inclusief leden van de eigen soort. Ook daarin zijn wij speciaal.

Het onderlinge geweld en het geweld tegen alles wat leeft behoeft een rechtvaardiging. De menselijke fantasie en rationaliteit brachten de oplossing. Het Leven ontkennen als groter, betekenisgevend geheel. Het Leven vervangen door Geld. Een menselijk construct. Volledig in de macht van mensen.
De vechters verzamelen het. Tegen de klippen op.
De vluchters accepteren de vechters. Steunen hen door zich te laten uitbuiten en vermoorden. Beiden uitermate Godsvruchtig. Wegkijkend van het Leven. Elkaar op de schouder slaand om de vele schijnoverwinningen op het Leven. Strijdend ten onder gaand aan de eigen illusie. Terwijl het Leven allesomvattend ook ons mensen alles onvoorwaardelijk ter beschikking stelt. Toen, nu, ooit. Het vereist echter ketterij om daar onbekommerd van te kunnen gaan genieten. Het vereist het gaan aanbidden van het Leven. Het Leven steunen in het creëren en onderhouden van vreugdevolle, vredige vrijheid in welzijn, welvaart en welbevinden elk moment van elke dag voor alles wat leeft. Onvoorwaardelijk, universeel, zoals het Leven het altijd al deed.
Zonder aanziens des soorts.

Geert-Jan van der Wolf, februari 2022

Dit essay is een van de circa 900 inzendingen voor de essaywedstijd bij de VPRO-reeks programma’s uit genaamd Sander en de kloof.
Winnaar van de wedstrijd is Jan Soons met een essay Een universeel welvaartsdividend
Zie de wedstrijdsite voor de genomineerde bijdragen, inclusief die van de winnaar.
Opvallend is dat in beide bijdragen het woord basisinkomen niet valt, terwijl het daar wel over gaat.